ਸੋਭਾਸੁਰਤਿਸੁਹਾਵਣੀਜਿਨਿਹਰਿਸੇਤੀਚਿਤੁਲਾਇਆ੨॥॥
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਚਿੱਤ ਜੋੜਿਆ ਹੈ, (ਜਗਤ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ) ਸੋਭਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਸੂਝ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ॥੨॥
Beautiful and sublime is the glory and the understanding of those who focus their consciousness on the Lord. ||2||
सोभा सुरति सुहावणी जिनि हरि सेती चितु लाइआ ॥२॥
ਸਲੋਕੁਮਃ੨॥
Shalok, Second Mahalaa:
सलोकु मः २ ॥
ਅਖੀਬਾਝਹੁਵੇਖਣਾਵਿਣੁਕੰਨਾਸੁਨਣਾ॥
ਜੇ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਵੇਖੀਏ (ਭਾਵ, ਜੇ ਪਰਾਇਆ ਰੂਪ ਤੱਕਣ ਦੀ ਵਾਦੀ ਵਲੋਂ ਇਹਨਾਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਕੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਵੇਖੀਏ), ਕੰਨਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸੁਣੀਏ (ਭਾਵ, ਜੇ ਨਿੰਦਾ ਸੁਣਨ ਦੀ ਵਾਦੀ ਹਟਾ ਕੇ ਇਹ ਕੰਨ ਵਰਤੀਏ),
To see without eyes; to hear without ears;
अखी बाझहु वेखणा विणु कंना सुनणा ॥
ਪੈਰਾਬਾਝਹੁਚਲਣਾਵਿਣੁਹਥਾਕਰਣਾ॥
ਜੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਤੁਰੀਏ (ਭਾਵ, ਜੇ ਮੰਦੇ ਪਾਸੇ ਵਲ ਦੌੜਨ ਤੋਂ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਵਰਜ ਰੱਖੀਏ), ਜੇ ਹੱਥਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੰਮ ਕਰੀਏ (ਭਾਵ, ਜੇ ਪਰਾਇਆ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਨ ਵਲੋਂ ਰੋਕ ਕੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤੀਏ),
to walk without feet; to work without hands;
पैरा बाझहु चलणा विणु हथा करणा ॥
ਜੀਭੈਬਾਝਹੁਬੋਲਣਾਇਉਜੀਵਤਮਰਣਾ॥
ਜੇ ਜੀਭ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਬੋਲੀਏ, (ਭਾਵ ਜੇ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਵਾਦੀ ਹਟਾ ਕੇ ਜੀਭ ਤੋਂ ਬੋਲਣ ਦਾ ਕੰਮ ਲਈਏ), -ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਊਂਦਿਆਂ ਮਰੀਦਾ ਹੈ।
to speak without a tongue-like this, one remains dead while yet alive.
जीभै बाझहु बोलणा इउ जीवत मरणा ॥
ਨਾਨਕਹੁਕਮੁਪਛਾਣਿਕੈਤਉਖਸਮੈਮਿਲਣਾ੧॥॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਖਸਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਹੁਕਮ ਪਛਾਣੀਏ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲੀਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਜੇ ਇਹ ਸਮਝ ਲਈਏ ਕਿ ਖਸਮ ਪ੍ਰਭੂ ਵਲੋਂ ਅੱਖਾਂ ਆਦਿਕ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵਰਤਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਪਈਦਾ ਹੈ) ॥੧॥
O Nanak, recognize the Hukam of the Lord's Command, and merge with your Lord and Master. ||1||
नानक हुकमु पछाणि कै तउ खसमै मिलणा ॥१॥
ਮਃ੨॥
Second Mahalaa:
मः २ ॥
ਦਿਸੈਸੁਣੀਐਜਾਣੀਐਸਾਉਨਪਾਇਆਜਾਇ॥
(ਪਰਮਾਤਮਾ ਕੁਦਰਤਿ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ) ਦਿੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ, (ਉਸ ਦੀ ਜੀਵਨ-ਰੌ ਸਾਰੀ ਰਚਨਾ ਵਿਚ) ਸੁਣੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, (ਉਸ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ) ਜਾਪ ਰਿਹਾ ਹੈ (ਕਿ ਉਹ ਕੁਦਰਤਿ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਫਿਰ ਭੀ ਉਸ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦਾ) ਸੁਆਦ (ਜੀਵ ਨੂੰ) ਹਾਸਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
He is seen, heard and known, but His subtle essence is not obtained.
दिसै सुणीऐ जाणीऐ साउ न पाइआ जाइ ॥
ਰੁਹਲਾਟੁੰਡਾਅੰਧੁਲਾਕਿਉਗਲਿਲਗੈਧਾਇ॥
(ਇਹ ਕਿਉਂ?) ਇਸ ਵਾਸਤੇ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ (ਜੀਵ ਦੇ) ਨਾਹ ਪੈਰ ਹਨ, ਨਾਹ ਹੱਥ ਹਨ ਤੇ ਨਾਹ ਅੱਖਾਂ ਹਨ (ਫਿਰ ਇਹ) ਕਿਵੇਂ ਭੱਜ ਕੇ (ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ) ਗਲ ਜਾ ਲੱਗੇ?
How can the lame, armless and blind person run to embrace the Lord?
रुहला टुंडा अंधुला किउ गलि लगै धाइ ॥
ਭੈਕੇਚਰਣਕਰਭਾਵਕੇਲੋਇਣਸੁਰਤਿਕਰੇਇ॥
ਜੇ (ਜੀਵ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ) ਡਰ (ਵਿਚ ਤੁਰਨ) ਨੂੰ (ਆਪਣੇ) ਪੈਰ ਬਣਾਏ, ਪਿਆਰ ਦੇ ਹੱਥ ਬਣਾਏ ਤੇ (ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ) ਯਾਦ (ਵਿਚ ਜੁੜਨ) ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਬਣਾਏ,
Let the Fear of God be your feet, and let His Love be your hands; let His Understanding be your eyes.
भै के चरण कर भाव के लोइण सुरति करेइ ॥
ਨਾਨਕੁਕਹੈਸਿਆਣੀਏਇਵਕੰਤਮਿਲਾਵਾਹੋਇ੨॥॥
ਤਾਂ ਨਾਨਕ ਆਖਦਾ ਹੈ- ਹੇ ਸਿਆਣੀ (ਜੀਵ-ਇਸਤ੍ਰੀਏ)! ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਸਮ-ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ॥੨॥
Says Nanak, in this way, O wise soul-bride, you shall be united with your Husband Lord. ||2||
नानकु कहै सिआणीए इव कंत मिलावा होइ ॥२॥
ਪਉੜੀ॥
Pauree:
पउड़ी ॥
ਸਦਾਸਦਾਤੂੰਏਕੁਹੈਤੁਧੁਦੂਜਾਖੇਲੁਰਚਾਇਆ॥
(ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!) ਤੂੰ ਸਦਾ ਹੀ ਇਕ (ਆਪ ਹੀ ਆਪ) ਹੈਂ, ਇਹ (ਤੈਥੋਂ ਵੱਖਰਾ ਦਿੱਸਦਾ ਤਮਾਸ਼ਾ ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਰਚਿਆ ਹੈ।
Forever and ever, You are the only One; You set the play of duality in motion.
सदा सदा तूं एकु है तुधु दूजा खेलु रचाइआ ॥
ਹਉਮੈਗਰਬੁਉਪਾਇਕੈਲੋਭੁਅੰਤਰਿਜੰਤਾਪਾਇਆ॥
(ਤੂੰ ਹੀ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ) ਹਉਮੈ ਅਹੰਕਾਰ ਪੈਦਾ ਕਰ ਕੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਲੋਭ (ਭੀ) ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
You created egotism and arrogant pride, and You placed greed within our beings.
हउमै गरबु उपाइ कै लोभु अंतरि जंता पाइआ ॥
ਜਿਉਭਾਵੈਤਿਉਰਖੁਤੂਸਭਕਰੇਤੇਰਾਕਰਾਇਆ॥
(ਸੋ), ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਤੇਰੇ ਹੀ ਪ੍ਰੇਰੇ ਹੋਏ ਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਭਾਵੇ ਤਿਵੇਂ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
Keep me as it pleases Your Will; everyone acts as You cause them to act.
जिउ भावै तिउ रखु तू सभ करे तेरा कराइआ ॥
ਇਕਨਾਬਖਸਹਿਮੇਲਿਲੈਹਿਗੁਰਮਤੀਤੁਧੈਲਾਇਆ॥
ਕਈ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈਂ (ਤੇ ਆਪਣੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ) ਜੋੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿਚ ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲਾਇਆ ਹੈ।
Some are forgiven, and merge with You; through the Guru's Teachings, we are joined to You.
इकना बखसहि मेलि लैहि गुरमती तुधै लाइआ ॥
ਇਕਿਖੜੇਕਰਹਿਤੇਰੀਚਾਕਰੀਵਿਣੁਨਾਵੈਹੋਰੁਨਭਾਇਆ॥
(ਐਸੇ) ਕਈ ਜੀਵ ਸੁਚੇਤ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੀ ਬੰਦਗੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਨਾਮ (ਦੀ ਯਾਦ) ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਕੰਮ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ (ਭਾਵ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੰਮ ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਵਿਸਾਰਨ ਨੂੰ ਉਹ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ)।
Some stand and serve You; without the Name, nothing else pleases them.
इकि खड़े करहि तेरी चाकरी विणु नावै होरु न भाइआ ॥
ਹੋਰੁਕਾਰਵੇਕਾਰਹੈਇਕਿਸਚੀਕਾਰੈਲਾਇਆ॥
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਐਸੇ ਬੰਦਿਆਂ ਤੂੰ ਇਸ ਸੱਚੀ ਕਾਰ ਵਿਚ ਲਾਇਆ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ (ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਵਿਸਾਰ ਕੇ) ਕੋਈ ਹੋਰ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਮੰਦਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
Any other task would be worthless to them-You have enjoined them to Your True Service.
होरु कार वेकार है इकि सची कारै लाइआ ॥
ਪੁਤੁਕਲਤੁਕੁਟੰਬੁਹੈਇਕਿਅਲਿਪਤੁਰਹੇਜੋਤੁਧੁਭਾਇਆ॥
ਇਹ ਜੋ ਪੁਤ੍ਰ ਇਸਤ੍ਰੀ ਤੇ ਪਰਵਾਰ ਹੈ, (ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!) ਜੋ ਬੰਦੇ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਨਿਰਮੋਹ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ;
In the midst of children, spouse and relations, some still remain detached; they are pleasing to Your Will.
पुतु कलतु कुटंबु है इकि अलिपतु रहे जो तुधु भाइआ ॥
ਓਹਿਅੰਦਰਹੁਬਾਹਰਹੁਨਿਰਮਲੇਸਚੈਨਾਇਸਮਾਇਆ੩॥॥
ਤੇਰੇ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਉਹ ਬੰਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਬਾਹਰੋਂ ਸੁੱਚੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ॥੩॥
Inwardly and outwardly, they are pure, and they are absorbed in the True Name. ||3||
ओहि अंदरहु बाहरहु निरमले सचै नाइ समाइआ ॥३॥
ਸਲੋਕੁਮਃ੧॥
Shalok, First Mahalaa:
सलोकु मः १ ॥
ਸੁਇਨੇਕੈਪਰਬਤਿਗੁਫਾਕਰੀਕੈਪਾਣੀਪਇਆਲਿ॥
ਮੈਂ (ਚਾਹੇ) ਸੋਨੇ ਦੇ (ਸੁਮੇਰ) ਪਰਬਤ ਉੱਤੇ ਗੁਫਾ ਬਣਾ ਲਵਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਹੇਠਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿਚ (ਜਾ ਰਹਾਂ);
I may make a cave, in a mountain of gold, or in the water of the nether regions;
सुइने कै परबति गुफा करी कै पाणी पइआलि ॥
ਕੈਵਿਚਿਧਰਤੀਕੈਆਕਾਸੀਉਰਧਿਰਹਾਸਿਰਿਭਾਰਿ॥
ਚਾਹੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਰਹਾਂ, ਚਾਹੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਪੁੱਠਾ ਸਿਰ ਭਾਰ ਖਲੋਤਾ ਰਹਾਂ,
I may remain standing on my head, upside-down, on the earth or up in the sky;
कै विचि धरती कै आकासी उरधि रहा सिरि भारि ॥
ਪੁਰੁਕਰਿਕਾਇਆਕਪੜੁਪਹਿਰਾਧੋਵਾਸਦਾਕਾਰਿ॥
ਭਾਵੇਂ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕਪੜਾ ਪਹਿਨਾ ਲਵਾਂ (ਭਾਵ, ਕਾਪੜੀਆਂ ਵਾਂਗ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਮੁਕੰਮਲ ਤੌਰ ਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਵਾਂ) ਚਾਹੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸਦਾ ਹੀ ਧੋਂਦਾ ਰਹਾਂ,
I may totally cover my body with clothes, and wash them continually;
पुरु करि काइआ कपड़ु पहिरा धोवा सदा कारि ॥
ਬਗਾਰਤਾਪੀਅਲਾਕਾਲਾਬੇਦਾਕਰੀਪੁਕਾਰ॥
ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਚਿੱਟੇ ਲਾਲ ਪੀਲੇ ਜਾਂ ਕਾਲੇ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ (ਚਾਰ) ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰਾਂ,
I may shout out loud, the white, red, yellow and black Vedas;
बगा रता पीअला काला बेदा करी पुकार ॥
ਹੋਇਕੁਚੀਲੁਰਹਾਮਲੁਧਾਰੀਦੁਰਮਤਿਮਤਿਵਿਕਾਰ॥
ਚਾਹੇ (ਸਰੇਵੜਿਆਂ ਵਾਂਗ) ਗੰਦਾ ਤੇ ਮੈਲਾ ਰਹਾਂ-ਇਹ ਸਾਰੇ ਭੈੜੀ ਮਤਿ ਦੇ ਮੰਦੇ ਕਰਮ ਹੀ ਹਨ।
I may even live in dirt and filth. And yet, all this is just a product of evil-mindedness, and intellectual corruption.
होइ कुचीलु रहा मलु धारी दुरमति मति विकार ॥
ਨਾਹਉਨਾਮੈਨਾਹਉਹੋਵਾਨਾਨਕਸਬਦੁਵੀਚਾਰਿ੧॥॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! (ਮੈਂ ਤਾਂ ਇਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ) (ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ) ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰ ਕੇ (ਮੇਰੀ) ਹਉਮੈ ਨਾ ਰਹੇ ॥੧॥
I was not, I am not, and I will never be anything at all! O Nanak, I dwell only on the Word of the Shabad. ||1||
ना हउ ना मै ना हउ होवा नानक सबदु वीचारि ॥१॥
ਮਃ੧॥
First Mahalaa:
मः १ ॥
ਵਸਤ੍ਰਪਖਾਲਿਪਖਾਲੇਕਾਇਆਆਪੇਸੰਜਮਿਹੋਵੈ॥
(ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਿੱਤ) ਕੱਪੜੇ ਧੋ ਕੇ ਸਰੀਰ ਧੋਂਦਾ ਹੈ (ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਕਪੜੇ ਤੇ ਸਰੀਰ ਸੁੱਚੇ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਹੀ) ਆਪਣੇ ਵੱਲੋਂ ਤਪਸ੍ਵੀ ਬਣ ਬੈਠਦਾ ਹੈ,
They wash their clothes, and scrub their bodies, and try to practice self-discipline.
वसत्र पखालि पखाले काइआ आपे संजमि होवै ॥
ਅੰਤਰਿਮੈਲੁਲਗੀਨਹੀਜਾਣੈਬਾਹਰਹੁਮਲਿਮਲਿਧੋਵੈ॥
(ਪਰ) ਮਨ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਮੈਲ ਦੀ ਉਸ ਨੂੰ ਖ਼ਬਰ ਹੀ ਨਹੀਂ, (ਸਦਾ ਸਰੀਰ ਨੂੰ) ਬਾਹਰੋਂ ਹੀ ਮਲ ਮਲ ਕੇ ਧੋਂਦਾ ਹੈ,
But they are not aware of the filth staining their inner being, while they try and try to wash off the outer dirt.
अंतरि मैलु लगी नही जाणै बाहरहु मलि मलि धोवै ॥
ਅੰਧਾਭੂਲਿਪਇਆਜਮਜਾਲੇ॥
(ਉਹ) ਅੰਨ੍ਹਾ ਮਨੁੱਖ (ਸਿੱਧੇ ਰਾਹ ਤੋਂ) ਖੁੰਝ ਕੇ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜਾਲ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ,
The blind go astray, caught by the noose of Death.
अंधा भूलि पइआ जम जाले ॥
ਵਸਤੁਪਰਾਈਅਪੁਨੀਕਰਿਜਾਨੈਹਉਮੈਵਿਚਿਦੁਖੁਘਾਲੇ॥
ਹਉਮੈ ਵਿਚ ਦੁੱਖ ਸਹਾਰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਾਈ ਵਸਤ (ਸਰੀਰ ਤੇ ਹੋਰ ਪਦਾਰਥ ਆਦਿਕਾਂ) ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਬੈਠਦਾ ਹੈ।
They see other people's property as their own, and in egotism, they suffer in pain.
वसतु पराई अपुनी करि जानै हउमै विचि दुखु घाले ॥
ਨਾਨਕਗੁਰਮੁਖਿਹਉਮੈਤੁਟੈਤਾਹਰਿਹਰਿਨਾਮੁਧਿਆਵੈ॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! (ਜਦੋਂ) ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਹੋ ਕੇ (ਮਨੁੱਖ ਦੀ) ਹਉਮੈ ਦੂਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਦਾ ਹੈ,
O Nanak, the egotism of the Gurmukhs is broken, and then, they meditate on the Name of the Lord, Har, Har.
नानक गुरमुखि हउमै तुटै ता हरि हरि नामु धिआवै ॥
ਨਾਮੁਜਪੇਨਾਮੋਆਰਾਧੇਨਾਮੇਸੁਖਿਸਮਾਵੈ੨॥॥
ਨਾਮ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਨਾਮ ਹੀ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾਮ ਦੀ ਹੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ ਸੁਖ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ॥੨॥
They chant the Naam, meditate on the Naam, and through the Naam, they are absorbed in peace. ||2||
नामु जपे नामो आराधे नामे सुखि समावै ॥२॥
ਪਵੜੀ॥
Pauree:
पवड़ी ॥
ਕਾਇਆਹੰਸਿਸੰਜੋਗੁਮੇਲਿਮਿਲਾਇਆ॥
ਸਰੀਰ ਤੇ ਜੀਵ (-ਆਤਮਾ) ਦਾ ਸੰਜੋਗ ਮਿਥ ਕੇ (ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾ-ਜਨਮ ਵਿਚ) ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
Destiny has brought together and united the body and the soul-swan.
काइआ हंसि संजोगु मेलि मिलाइआ ॥
ਤਿਨਹੀਕੀਆਵਿਜੋਗੁਜਿਨਿਉਪਾਇਆ॥
ਜਿਸ (ਪ੍ਰਭੂ) ਨੇ (ਸਰੀਰ ਤੇ ਜੀਵ ਨੂੰ) ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਉਸ ਨੇ ਹੀ (ਇਹਨਾਂ ਲਈ) ਵਿਛੋੜਾ (ਭੀ) ਬਣਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।
He who created them, also separates them.
तिन ही कीआ विजोगु जिनि उपाइआ ॥
ਮੂਰਖੁਭੋਗੇਭੋਗੁਦੁਖਸਬਾਇਆ॥
(ਪਰ ਇਸ ਵਿਛੋੜੇ ਨੂੰ ਭੁਲਾ ਕੇ) ਮੂਰਖ (ਜੀਵ) ਭੋਗ ਭੋਗਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ (ਜੋ) ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ (ਮੂਲ ਬਣਦਾ) ਹੈ।
The fools enjoy their pleasures; they must also endure all their pains.
मूरखु भोगे भोगु दुख सबाइआ ॥
ਸੁਖਹੁਉਠੇਰੋਗਪਾਪਕਮਾਇਆ॥
ਪਾਪ ਕਮਾਣ ਦੇ ਕਾਰਨ (ਭੋਗਾਂ ਦੇ) ਸੁਖ ਤੋਂ ਰੋਗ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
From pleasures, arise diseases and the commission of sins.
सुखहु उठे रोग पाप कमाइआ ॥
ਹਰਖਹੁਸੋਗੁਵਿਜੋਗੁਉਪਾਇਖਪਾਇਆ॥
(ਭੋਗਾਂ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਚਿੰਤਾ (ਤੇ ਅੰਤ ਨੂੰ) ਵਿਛੋੜਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦਾ ਗੇੜ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
From sinful pleasures come sorrow, separation, birth and death.
हरखहु सोगु विजोगु उपाइ खपाइआ ॥
ਮੂਰਖਗਣਤਗਣਾਇਝਗੜਾਪਾਇਆ॥
ਮੂਰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦਾ ਲੰਮਾ ਝੰਬੇਲਾ ਸਹੇੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
The fools try to account for their misdeeds, and argue uselessly.
मूरख गणत गणाइ झगड़ा पाइआ ॥
ਸਤਿਗੁਰਹਥਿਨਿਬੇੜੁਝਗੜੁਚੁਕਾਇਆ॥
(ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਗੇੜ ਨੂੰ ਮੁਕਾਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਹੈ, (ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਉਸ ਦਾ ਇਹ) ਝੰਬੇਲਾ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
The judgement is in the Hands of the True Guru, who puts an end to the argument.
सतिगुर हथि निबेड़ु झगड़ु चुकाइआ ॥
ਕਰਤਾਕਰੇਸੁਹੋਗੁਨਚਲੈਚਲਾਇਆ੪॥॥
(ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਕੋਈ) ਆਪਣੀ ਚਲਾਈ ਸਿਆਣਪ ਚੱਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ, ਜੋ ਕਰਤਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ॥੪॥
Whatever the Creator does, comes to pass. It cannot be changed by anyone's efforts. ||4||
करता करे सु होगु न चलै चलाइआ ॥४॥
ਸਲੋਕੁਮਃ੧॥
Shalok, First Mahalaa:
सलोकु मः १ ॥
ਕੂੜੁਬੋਲਿਮੁਰਦਾਰੁਖਾਇ॥
(ਜੋ ਮਨੁੱਖ) ਝੂਠ ਬੋਲ ਕੇ (ਆਪ ਤਾਂ) ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਹੱਕ ਖਾਂਦਾ ਹੈ,
Telling lies, they eat dead bodies.
कूड़ु बोलि मुरदारु खाइ ॥