ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ

ਅੰਗ 159
ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਅਰਥ ਵੇਖੋ
LINE 01
ਭਗਤਿਕਰਹਿਮੂਰਖਆਪੁਜਣਾਵਹਿ
ਮੂਰਖ ਲੋਕ ਰਾਸਾਂ ਪਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭਗਤ ਪਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ।
The fools perform devotional worship by showing off;
भगति करहि मूरख आपु जणावहि ॥
LINE 02
ਨਚਿਨਚਿਟਪਹਿਬਹੁਤੁਦੁਖੁਪਾਵਹਿ
(ਉਹ ਮੂਰਖ ਰਾਸਾਂ ਪਾਣ ਵੇਲੇ) ਨੱਚ ਨੱਚ ਕੇ ਟੱਪਦੇ ਹਨ (ਪਰ ਅੰਤਰ ਆਤਮੇ ਹਉਮੈ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਦੇ ਥਾਂ) ਦੁਖ ਹੀ ਦੁਖ ਪਾਂਦੇ ਹਨ।
they dance and dance and jump all around, but they only suffer in terrible pain.
नचि नचि टपहि बहुतु दुखु पावहि ॥
LINE 03
ਨਚਿਐਟਪਿਐਭਗਤਿਹੋਇ
ਨੱਚਣ ਟੱਪਣ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
By dancing and jumping, devotional worship is not performed.
नचिऐ टपिऐ भगति न होइ ॥
LINE 04
ਸਬਦਿਮਰੈਭਗਤਿਪਾਏਜਨੁਸੋਇ॥॥
ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਉਹੀ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੇਹੜਾ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਜੁੜ ਕੇ (ਆਪਾ-ਭਾਵ ਵਲੋਂ, ਹਉਮੈ ਵਲੋਂ) ਮਰਦਾ ਹੈ ॥੩॥
But one who dies in the Word of the Shabad, obtains devotional worship. ||3||
सबदि मरै भगति पाए जनु सोइ ॥३॥
LINE 05
ਭਗਤਿਵਛਲੁਭਗਤਿਕਰਾਏਸੋਇ
ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੀ ਜੀਵਾਂ ਪਾਸੋਂ ਭਗਤੀ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।
The Lord is the Lover of His devotees; He inspires them to perform devotional worship.
भगति वछलु भगति कराए सोइ ॥
LINE 06
ਸਚੀਭਗਤਿਵਿਚਹੁਆਪੁਖੋਇ
ਉਸ ਦੀ ਸਦਾ ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਭਗਤੀ ਦੁਆਰਾ ਅੰਦਰੋਂ ਹਉਮੈ ਦੂਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
True devotional worship consists of eliminating selfishness and conceit from within.
सची भगति विचहु आपु खोइ ॥
LINE 07
ਮੇਰਾਪ੍ਰਭੁਸਾਚਾਸਭਬਿਧਿਜਾਣੈ
(ਪਰ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਕੀਹ ਵੱਸ?) ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਢੰਗ ਜਾਣਦਾ ਹੈ (ਕਿ ਇਹ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਪਖੰਡ)।
My True God knows all ways and means.
मेरा प्रभु साचा सभ बिधि जाणै ॥
LINE 08
ਨਾਨਕਬਖਸੇਨਾਮੁਪਛਾਣੈ੪੪੨੪॥॥॥॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਉਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਬਖ਼ਸ਼ਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ (ਨਾਮ ਨਾਲ) ਡੂੰਘੀ ਸਾਂਝ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ॥੪॥੪॥੨੪॥
O Nanak, He forgives those who recognize the Naam. ||4||4||24||
नानक बखसे नामु पछाणै ॥४॥४॥२४॥
LINE 09
ਗਉੜੀਗੁਆਰੇਰੀਮਹਲਾ
Gauree Gwaarayree, Third Mahalaa:
गउड़ी गुआरेरी महला ३ ॥
LINE 10
ਮਨੁਮਾਰੇਧਾਤੁਮਰਿਜਾਇ
(ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈ ਕੇ ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ) ਮਨ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ (ਮਾਇਆ ਵਾਲੀ) ਭਟਕਣਾ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
When someone kills and subdues his own mind, his wandering nature is also subdued.
मनु मारे धातु मरि जाइ ॥
LINE 11
ਬਿਨੁਮੂਏਕੈਸੇਹਰਿਪਾਇ
ਮਨ ਵੱਸ ਵਿਚ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।
Without such a death, how can one find the Lord?
बिनु मूए कैसे हरि पाइ ॥
LINE 12
ਮਨੁਮਰੈਦਾਰੂਜਾਣੈਕੋਇ
ਉਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਨ ਵੱਸ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੇਹੜਾ ਇਸ ਨੂੰ ਵੱਸ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਦਵਾਈ ਜਾਣਦਾ ਹੈ,
Only a few know the medicine to kill the mind.
मनु मरै दारू जाणै कोइ ॥
LINE 13
ਮਨੁਸਬਦਿਮਰੈਬੂਝੈਜਨੁਸੋਇ॥॥
(ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈਂਦਾ ਹੈ) ਉਹੀ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਨ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਜੁੜਿਆਂ ਹੀ ਵੱਸ ਵਿਚ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ ॥੧॥
One whose mind dies in the Word of the Shabad, understands Him. ||1||
मनु सबदि मरै बूझै जनु सोइ ॥१॥
LINE 14
ਜਿਸਨੋਬਖਸੇਦੇਵਡਿਆਈ
(ਹੇ ਭਾਈ!) ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਉਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਮਿਹਰ ਕਰਦਾ ਹੈ,
He grants greatness to those whom He forgives.
जिस नो बखसे दे वडिआई ॥
LINE 15
ਗੁਰਪਰਸਾਦਿਹਰਿਵਸੈਮਨਿਆਈ॥॥ਰਹਾਉ
ਉਸ ਨੂੰ (ਇਹ) ਵਡਿਆਈ ਦੇਂਦਾ ਹੈ (ਕਿ) ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਆ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
By Guru's Grace, the Lord comes to dwell within the mind. ||1||Pause||
गुर परसादि हरि वसै मनि आई ॥१॥ रहाउ ॥
LINE 16
ਗੁਰਮੁਖਿਕਰਣੀਕਾਰਕਮਾਵੈ
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਆਚਰਨ ਬਣਾਣ ਦੀ ਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ,
The Gurmukh practices doing good deeds;
गुरमुखि करणी कार कमावै ॥
LINE 17
ਤਾਇਸੁਮਨਕੀਸੋਝੀਪਾਵੈ
ਤਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਮਨ (ਦੇ ਸੁਭਾਵ) ਦੀ ਸਮਝ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
thus he comes to understand this mind.
ता इसु मन की सोझी पावै ॥
LINE 18
ਮਨੁਮੈਮਤੁਮੈਗਲਮਿਕਦਾਰਾ
(ਤਦੋਂ ਉਹ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ) ਮਨ ਹਉਮੈ ਵਿਚ ਮਸਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਹਾਥੀ ਸ਼ਰਾਬ ਵਿਚ ਮਸਤ ਹੋਵੇ।
The mind is like an elephant, drunk with wine.
मनु मै मतु मैगल मिकदारा ॥
LINE 19
ਗੁਰੁਅੰਕਸੁਮਾਰਿਜੀਵਾਲਣਹਾਰਾ॥॥
ਗੁਰੂ ਹੀ (ਆਤਮਕ ਮੌਤੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਇਸ ਮਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦ ਦਾ) ਅੰਕੁਸ ਮਾਰ ਕੇ (ਮੁੜ) ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹੈ ॥੨॥
The Guru is the rod which controls it, and shows it the way. ||2||
गुरु अंकसु मारि जीवालणहारा ॥२॥
LINE 20
ਮਨੁਅਸਾਧੁਸਾਧੈਜਨੁਕੋਇ
(ਇਹ) ਮਨ (ਸੌਖੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ) ਵੱਸ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦਾ, ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ ਮਨੁੱਖ (ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈ ਕੇ ਇਸ ਨੂੰ) ਵੱਸ ਵਿਚ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
The mind is uncontrollable; how rare are those who subdue it.
मनु असाधु साधै जनु कोइ ॥
LINE 21
ਅਚਰੁਚਰੈਤਾਨਿਰਮਲੁਹੋਇ
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ (ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ) ਅਮੋੜ-ਪੁਣੇ ਨੂੰ ਮੁਕਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਮਨ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Those who move the immovable become pure.
अचरु चरै ता निरमलु होइ ॥
LINE 22
ਗੁਰਮੁਖਿਇਹੁਮਨੁਲਇਆਸਵਾਰਿ
ਗੁਰੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਪੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਮਨ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
The Gurmukhs embellish and beautify this mind.
गुरमुखि इहु मनु लइआ सवारि ॥
LINE 23
ਹਉਮੈਵਿਚਹੁਤਜੇਵਿਕਾਰ॥॥
ਉਹ (ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ) ਹਉਮੈ ਛੱਡ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਵਿਕਾਰ ਤਿਆਗ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ॥੩॥
They eradicate egotism and corruption from within. ||3||
हउमै विचहु तजे विकार ॥३॥
LINE 24
ਜੋਧੁਰਿਰਾਖਿਅਨੁਮੇਲਿਮਿਲਾਇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੁਰ ਦਰਗਾਹ ਤੋਂ ਹੀ ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਜੋੜ ਕੇ (ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਲੋਂ) ਰੱਖ ਲਿਆ ਹੈ,
Those who, by pre-ordained destiny, are united in the Lord's Union,
जो धुरि राखिअनु मेलि मिलाइ ॥
LINE 25
ਕਦੇਵਿਛੁੜਹਿਸਬਦਿਸਮਾਇ
ਉਹ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿ ਕੇ ਕਦੇ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲੋਂ ਵਿਛੁੜਦੇ ਨਹੀਂ।
are never separated from Him again; they are absorbed in the Shabad.
कदे न विछुड़हि सबदि समाइ ॥
LINE 26
ਆਪਣੀਕਲਾਆਪੇਹੀਜਾਣੈ
ਪਰਮਾਤਮਾ ਆਪਣੀ ਇਹ ਗੁਝੀ ਤਾਕਤ ਆਪ ਹੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
He Himself knows His Own Almighty Power.
आपणी कला आपे ही जाणै ॥
LINE 27
ਨਾਨਕਗੁਰਮੁਖਿਨਾਮੁਪਛਾਣੈ੪੫੨੫॥॥॥॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! (ਇਕ ਗੱਲ ਪਰਤੱਖ ਹੈ ਕਿ) ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ (ਨਾਮ ਨਾਲ ਡੂੰਘੀ ਸਾਂਝ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ) ॥੪॥੫॥੨੫॥
O Nanak, the Gurmukh realizes the Naam, the Name of the Lord. ||4||5||25||
नानक गुरमुखि नामु पछाणै ॥४॥५॥२५॥
LINE 28
ਗਉੜੀਗੁਆਰੇਰੀਮਹਲਾ
Gauree Gwaarayree, Third Mahalaa:
गउड़ी गुआरेरी महला ३ ॥
LINE 29
ਹਉਮੈਵਿਚਿਸਭੁਜਗੁਬਉਰਾਨਾ
(ਹੇ ਭਾਈ! ਪ੍ਰਭੂ-ਨਾਮ ਤੋਂ ਖੁੰਝ ਕੇ) ਹਉਮੈ ਵਿਚ (ਫਸ ਕੇ) ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਝੱਲਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ,
The entire world has gone insane in egotism.
हउमै विचि सभु जगु बउराना ॥
LINE 30
ਦੂਜੈਭਾਇਭਰਮਿਭੁਲਾਨਾ
ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਦੇ ਕਾਰਨ ਭਟਕਣਾ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਕੁਰਾਹੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
In the love of duality, it wanders deluded by doubt.
दूजै भाइ भरमि भुलाना ॥
LINE 31
ਬਹੁਚਿੰਤਾਚਿਤਵੈਆਪੁਪਛਾਨਾ
ਹੋਰ ਹੋਰ ਕਈ ਸੋਚਾਂ ਸੋਚਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਆਪਣੇ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪੜਤਾਲਦਾ,
The mind is distracted by great anxiety; no one recognizes one's own self.
बहु चिंता चितवै आपु न पछाना ॥
LINE 32
ਧੰਧਾਕਰਤਿਆਅਨਦਿਨੁਵਿਹਾਨਾ॥॥
(ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ) ਮਾਇਆ ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਦੌੜ-ਭੱਜ ਕਰਦਿਆਂ (ਮਾਇਆ-ਧਾਰੀ ਜੀਵ ਦਾ) ਹਰੇਕ ਦਿਨ ਬੀਤ ਰਿਹਾ ਹੈ ॥੧॥
Occupied with their own affairs, their nights and days are passing away. ||1||
धंधा करतिआ अनदिनु विहाना ॥१॥
LINE 33
ਹਿਰਦੈਰਾਮੁਰਮਹੁਮੇਰੇਭਾਈ
ਹੇ ਮੇਰੇ ਭਾਈ! ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਦਾ ਰਹੁ।
Meditate on the Lord in your hearts, O my Siblings of Destiny.
हिरदै रामु रमहु मेरे भाई ॥
LINE 34
ਗੁਰਮੁਖਿਰਸਨਾਹਰਿਰਸਨਰਸਾਈ॥॥ਰਹਾਉ
ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈ ਕੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ-ਰਸ ਨਾਲ ਰਸੀਲੀ ਬਣਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
The Gurmukh's tongue savors the sublime essence of the Lord. ||1||Pause||
गुरमुखि रसना हरि रसन रसाई ॥१॥ रहाउ ॥
LINE 35
ਗੁਰਮੁਖਿਹਿਰਦੈਜਿਨਿਰਾਮੁਪਛਾਤਾ
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਪਾ ਲਈ,
The Gurmukhs recognize the Lord in their own hearts;
गुरमुखि हिरदै जिनि रामु पछाता ॥
LINE 36
ਜਗਜੀਵਨੁਸੇਵਿਜੁਗਚਾਰੇਜਾਤਾ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜਗਤ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਆਸਰੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸੇਵਾ-ਭਗਤੀ ਕਰ ਕੇ ਸਦਾ ਲਈ ਪਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
they serve the Lord, the Life of the World. They are famous throughout the four ages.
जगजीवनु सेवि जुग चारे जाता ॥
LINE 37
ਹਉਮੈਮਾਰਿਗੁਰਸਬਦਿਪਛਾਤਾ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ (ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ) ਹਉਮੈ ਦੂਰ ਕਰ ਕੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ (ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ) ਸਾਂਝ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
They subdue egotism, and realize the Word of the Guru's Shabad.
हउमै मारि गुर सबदि पछाता ॥
LINE 38
ਕ੍ਰਿਪਾਕਰੇਪ੍ਰਭਕਰਮਬਿਧਾਤਾ॥॥
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਉਤੇ (ਕੀਤੇ) ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ (ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ) ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ॥੨॥
God, the Architect of Destiny, showers His Mercy upon them. ||2||
क्रिपा करे प्रभ करम बिधाता ॥२॥
LINE 39
ਸੇਜਨਸਚੇਜੋਗੁਰਸਬਦਿਮਿਲਾਏ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਜੋੜਦਾ ਹੈ,
True are those who merge into the Word of the Guru's Shabad;
से जन सचे जो गुर सबदि मिलाए ॥
LINE 40
ਧਾਵਤਵਰਜੇਠਾਕਿਰਹਾਏ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਇਆ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜਦਿਆਂ ਨੂੰ ਵਰਜਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰੋਕ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
they restrain their wandering mind and keep it steady.
धावत वरजे ठाकि रहाए ॥
LINE 41
ਨਾਮੁਨਵਨਿਧਿਗੁਰਤੇਪਾਏ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਪਾਸੋਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਵਾਸਤੇ (ਮਾਨੋ, ਧਰਤੀ ਦੇ) ਨੌ ਹੀ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਹਨ।
The Naam, the Name of the Lord, is the nine treasures. It is obtained from the Guru.
नामु नव निधि गुर ते पाए ॥
LINE 42
ਹਰਿਕਿਰਪਾਤੇਹਰਿਵਸੈਮਨਿਆਏ॥॥
ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਪਰਮਾਤਮਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਆ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ॥੩॥
By the Lord's Grace, the Lord comes to dwell in the mind. ||3||
हरि किरपा ते हरि वसै मनि आए ॥३॥
LINE 43
ਰਾਮਰਾਮਕਰਤਿਆਸੁਖੁਸਾਂਤਿਸਰੀਰ
(ਹੇ ਭਾਈ!) ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਦਿਆਂ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
Chanting the Name of the Lord, Raam, Raam, the body becomes peaceful and tranquil.
राम राम करतिआ सुखु सांति सरीर ॥
LINE 44
ਅੰਤਰਿਵਸੈਲਾਗੈਜਮਪੀਰ
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਦਰ (ਹਰਿ-ਨਾਮ) ਆ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਮ ਦਾ ਦੁੱਖ ਪੋਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
He dwells deep within - the pain of death does not touch Him.
अंतरि वसै न लागै जम पीर ॥
LINE 45
ਆਪੇਸਾਹਿਬੁਆਪਿਵਜੀਰ
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਜੇਹੜਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਆਪ ਜਗਤ ਦਾ ਸਾਹਿਬ ਹੈ ਤੇ ਆਪ ਹੀ (ਜਗਤ ਦੀ ਪਾਲਨਾ ਆਦਿਕ ਕਰਨ ਵਿਚ) ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
He Himself is our Lord and Master; He is His Own Advisor.
आपे साहिबु आपि वजीर ॥
LINE 46
ਨਾਨਕਸੇਵਿਸਦਾਹਰਿਗੁਣੀਗਹੀਰ੪੬੨੬॥॥॥॥
ਜੋ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ ਜੋ ਵੱਡੇ ਜਿਗਰੇ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ-ਭਗਤੀ ਕਰ ॥੪॥੬॥੨੬॥
O Nanak, serve the Lord forever; He is the treasure of glorious virtue. ||4||6||26||
नानक सेवि सदा हरि गुणी गहीर ॥४॥६॥२६॥
LINE 47
ਗਉੜੀਗੁਆਰੇਰੀਮਹਲਾ
Gauree Gwaarayree, Third Mahalaa:
गउड़ी गुआरेरी महला ३ ॥
LINE 48
ਸੋਕਿਉਵਿਸਰੈਜਿਸਕੇਜੀਅਪਰਾਨਾ
(ਹੇ ਭਾਈ! ਜਿਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਇਹ ਜਿੰਦ-ਪ੍ਰਾਣ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਭੀ (ਮਨ ਤੋਂ) ਭੁਲਾਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
Why forget Him, unto whom the soul and the breath of life belong?
सो किउ विसरै जिस के जीअ पराना ॥
LINE 49
ਸੋਕਿਉਵਿਸਰੈਸਭਮਾਹਿਸਮਾਨਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਭੀ (ਮਨ ਤੋਂ) ਭੁਲਾਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਜੇਹੜਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।
Why forget Him, who is all-pervading?
सो किउ विसरै सभ माहि समाना ॥
LINE 50
ਜਿਤੁਸੇਵਿਐਦਰਗਹਪਤਿਪਰਵਾਨਾ॥॥
ਜਿਸ ਦੀ ਸੇਵਾ-ਭਗਤੀ ਕੀਤਿਆਂ ਉਸ ਦੀ ਦਰਗਾਹ ਵਿਚ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਦਰਗਾਹ ਵਿਚ ਕਬੂਲ ਹੋ ਜਾਈਦਾ ਹੈ (ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਭੀ ਮਨ ਤੋਂ ਭੁਲਾਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ) ॥੧॥
Serving Him, one is honored and accepted in the Court of the Lord. ||1||
जितु सेविऐ दरगह पति परवाना ॥१॥
LINE 51
ਹਰਿਕੇਨਾਮਵਿਟਹੁਬਲਿਜਾਉ
ਮੈਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ (ਸਦਾ) ਸਦਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
I am a sacrifice to the Name of the Lord.
हरि के नाम विटहु बलि जाउ ॥
LINE 52
ਤੂੰਵਿਸਰਹਿਤਦਿਹੀਮਰਿਜਾਉ॥॥ਰਹਾਉ
(ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!) ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਮੇਰੀ ਆਤਮਕ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ! ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
If I were to forget You, at that very instant, I would die. ||1||Pause||
तूं विसरहि तदि ही मरि जाउ ॥१॥ रहाउ ॥
LINE 53
ਤਿਨਤੂੰਵਿਸਰਹਿਜਿਤੁਧੁਆਪਿਭੁਲਾਏ
(ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!) ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਤੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਜੇਹੜੇ ਬੰਦੇ ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਕੁਰਾਹੇ ਪਾ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
Those whom You Yourself have led astray, forget You.
तिन तूं विसरहि जि तुधु आपि भुलाए ॥