ਜੋਤਿਸੁਭਾਵੈਸੋਫੁਨਿਹੋਇ॥
ਜਗਤ ਵਿਚ ਉਹੀ ਕੁਝ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
Whatever pleases Him, comes to pass.
जो तिसु भावै सो फुनि होइ ॥
ਸੁਣਿਭਰਥਰਿਨਾਨਕੁਕਹੈਬੀਚਾਰੁ॥
ਹੇ ਭਰਥਰੀ ਜੋਗੀ! ਸੁਣ, ਨਾਨਕ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹੈ,
Listen, O Bharthari Yogi - Nanak speaks after deliberation;
सुणि भरथरि नानकु कहै बीचारु ॥
ਨਿਰਮਲਨਾਮੁਮੇਰਾਆਧਾਰੁ੮੧॥॥॥
ਉਸ (ਸਰਬ-ਵਿਆਪਕ) ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਨਾਮ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ ॥੮॥੧॥
the Immaculate Name is my only Support. ||8||1||
निरमल नामु मेरा आधारु ॥८॥१॥
ਆਸਾਮਹਲਾ੧॥
ਰਾਗ ਆਸਾ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਬਾਣੀ।
Aasaa, First Mahalaa:
आसा महला १ ॥
ਸਭਿਜਪਸਭਿਤਪਸਭਚਤੁਰਾਈ॥
ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਜਪ ਕਰਦਾ ਹੈ ਸਾਰੇ ਤਪ ਸਾਧਦਾ ਹੈ (ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਆਦਿਕ ਸਮਝਣ ਬਾਰੇ) ਹਰੇਕ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸਿਆਣਪ-ਅਕਲ ਭੀ ਵਿਖਾਂਦਾ ਹੈ,
All meditation, all austerities, and all clever tricks,
सभि जप सभि तप सभ चतुराई ॥
ਊਝੜਿਭਰਮੈਰਾਹਿਨਪਾਈ॥
ਪਰ ਜੇ ਉਹ (ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਦਾਸ ਬਣਨ ਦੀ ਜੁਗਤਿ) ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ (ਜਪ ਤਪ ਆਦਿਕ ਦਾ) ਕੋਈ ਭੀ ਉੱਦਮ (ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿਚ) ਪਰਵਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
lead one to wander in the wilderness, but he does not find the Path.
ऊझड़ि भरमै राहि न पाई ॥
ਬਿਨੁਬੂਝੇਕੋਥਾਇਨਪਾਈ॥
ਉਹ ਗ਼ਲਤ ਰਸਤੇ ਤੇ ਭਟਕ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਰਿਹਾ।
Without understanding, he is not approved;
बिनु बूझे को थाइ न पाई ॥
ਨਾਮਬਿਹੂਣੈਮਾਥੇਛਾਈ੧॥॥
ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਸੱਖਣੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਿਰ ਸੁਆਹ ਹੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ॥੧॥
without the Naam, the Name of the Lord, ashes are thrown upon one's head. ||1||
नाम बिहूणै माथे छाई ॥१॥
ਸਾਚਧਣੀਜਗੁਆਇਬਿਨਾਸਾ॥
ਜਗਤ ਜੰਮਦਾ ਮਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, (ਪਰ) ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਪ੍ਰਭੂ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
True is the Master; the world comes and goes.
साच धणी जगु आइ बिनासा ॥
ਛੂਟਸਿਪ੍ਰਾਣੀਗੁਰਮੁਖਿਦਾਸਾ੧॥॥ਰਹਾਉ॥
ਜੇਹੜਾ ਪ੍ਰਾਣੀ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਦਾਸ (ਭਗਤ) ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਹ (ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਗੇੜ ਤੋਂ) ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
The mortal is emancipated, as Gurmukh, as the Lord's slave. ||1||Pause||
छूटसि प्राणी गुरमुखि दासा ॥१॥ रहाउ ॥
ਜਗੁਮੋਹਿਬਾਧਾਬਹੁਤੀਆਸਾ॥
ਜਗਤ ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਬੱਝਾ ਹੋਇਆ ਬਹੁਤੀਆਂ ਆਸਾਂ ਵਿਚ ਬੱਝਾ ਹੋਇਆ (ਜੰਮਦਾ ਮਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ) ਹੈ।
The world is bound by its attachments to the many desires.
जगु मोहि बाधा बहुती आसा ॥
ਗੁਰਮਤੀਇਕਿਭਏਉਦਾਸਾ॥
ਪਰ ਕਈ (ਵਡ-ਭਾਗੀ ਮਨੁੱਖ) ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਤੇ ਤੁਰ ਕੇ ਮੋਹ ਤੋਂ ਨਿਰਲੇਪ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
Through the Guru's Teachings, some become free of desire.
गुरमती इकि भए उदासा ॥
ਅੰਤਰਿਨਾਮੁਕਮਲੁਪਰਗਾਸਾ॥
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਵੱਸਦਾ ਹੈ (ਜਿਸ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਹਿਰਦਾ-) ਕਮਲ ਖਿੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
Within them is the Naam, and their heart lotus blossoms forth.
अंतरि नामु कमलु परगासा ॥
ਤਿਨੑਕਉਨਾਹੀਜਮਕੀਤ੍ਰਾਸਾ੨॥॥
ਅਜੇਹੇ ਬੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਗੇੜ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ ॥੨॥
They have no fear of death. ||2||
तिन कउ नाही जम की त्रासा ॥२॥
ਜਗੁਤ੍ਰਿਅਜਿਤੁਕਾਮਣਿਹਿਤਕਾਰੀ॥
(ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਤੋਂ ਖੁੰਝ ਕੇ) ਜਗਤ ਕਾਮਾਤੁਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ;
The men of the world are conquered by woman; they love the ladies.
जगु त्रिअ जितु कामणि हितकारी ॥
ਪੁਤ੍ਰਕਲਤ੍ਰਲਗਿਨਾਮੁਵਿਸਾਰੀ॥
ਪੁੱਤਰ ਵਹੁਟੀ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਭੁਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
Attached to children and wife, they forget the Naam.
पुत्र कलत्र लगि नामु विसारी ॥
ਬਿਰਥਾਜਨਮੁਗਵਾਇਆਬਾਜੀਹਾਰੀ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਵਿਅਰਥ ਗਵਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਦੀ ਖੇਡ ਹਾਰ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
They waste this human life in vain, and lose the game in the gamble.
बिरथा जनमु गवाइआ बाजी हारी ॥
ਸਤਿਗੁਰੁਸੇਵੇਕਰਣੀਸਾਰੀ੩॥॥
ਪਰ ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੀ (ਦੱਸੀ) ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਸ ਦਾ ਨਿੱਤ-ਕਰਮ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥੩॥
Serving the True Guru is the best occupation. ||3||
सतिगुरु सेवे करणी सारी ॥३॥
ਬਾਹਰਹੁਹਉਮੈਕਹੈਕਹਾਏ॥
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਮਾਇਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ, ਉਂਞ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਕਿਰਤ ਕਾਰ ਕਰਦਾ ਉਹ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਆਪਾ ਜਤਾਂਦਾ ਹੈ,
One who speaks egotistically in public,
बाहरहु हउमै कहै कहाए ॥
ਅੰਦਰਹੁਮੁਕਤੁਲੇਪੁਕਦੇਨਲਾਏ॥
ਤੇ ਅੰਤਰ ਆਤਮੇ ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
never attains liberation within.
अंदरहु मुकतु लेपु कदे न लाए ॥
ਮਾਇਆਮੋਹੁਗੁਰਸਬਦਿਜਲਾਏ॥
ਜੋ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ (ਜੁੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ) ਮਾਇਆ ਦਾ ਮੋਹ ਸਾੜ ਦੇਂਦਾ ਹੈ,
One who burns away his attachment to Maya, by the Word of the Guru's Shabad,
माइआ मोहु गुर सबदि जलाए ॥
ਨਿਰਮਲਨਾਮੁਸਦਹਿਰਦੈਧਿਆਏ੪॥॥
ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਨਾਮ ਨੂੰ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਯਾਦ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ॥੪॥
meditates forever within his heart on the Immaculate Naam. ||4||
निरमल नामु सद हिरदै धिआए ॥४॥
ਧਾਵਤੁਰਾਖੈਠਾਕਿਰਹਾਏ॥
ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਟਕਦੇ ਮਨ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਵਲੋਂ) ਰੋਕ ਕੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ,
He restrains his wandering mind, and keeps it under control.
धावतु राखै ठाकि रहाए ॥
ਸਿਖਸੰਗਤਿਕਰਮਿਮਿਲਾਏ॥
(ਗੁਰੂ ਦੇ) ਜਿਸ ਸਿੱਖ ਨੂੰ (ਪਰਮਾਤਮਾ ਆਪਣੀ) ਮੇਹਰ ਨਾਲ, ਸੰਗਤਿ ਵਿਚ ਮਿਲਾਂਦਾ ਹੈ।
The company of such a Sikh is obtained only by Grace.
सिख संगति करमि मिलाए ॥
ਗੁਰਬਿਨੁਭੂਲੋਆਵੈਜਾਏ॥
ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮਨੁੱਖ (ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਤੋਂ) ਖੁੰਝ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਗੇੜ ਵਿਚ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Without the Guru, he goes astray and continues coming and going.
गुर बिनु भूलो आवै जाए ॥
ਨਦਰਿਕਰੇਸੰਜੋਗਿਮਿਲਾਏ੫॥॥
ਜਿਸ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਮੇਹਰ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਗਤਿ ਵਿਚ ਰਲਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਜੋੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ॥੫॥
Bestowing His Mercy, the Lord unites him in Union. ||5||
नदरि करे संजोगि मिलाए ॥५॥
ਰੂੜੋਕਹਉਨਕਹਿਆਜਾਈ॥
(ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!) ਤੂੰ ਸੁੰਦਰ ਹੈਂ, ਪਰ ਜੇ ਮੈਂ ਦੱਸਣ ਦਾ ਜਤਨ ਕਰਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਸੁੰਦਰ ਹੈਂ ਤਾਂ ਦੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
I cannot describe the Beauteous Lord.
रूड़ो कहउ न कहिआ जाई ॥
ਅਕਥਕਥਉਨਹਕੀਮਤਿਪਾਈ॥
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ, ਜੇ ਮੈਂ ਬਿਆਨ ਕਰਨ ਦਾ ਜਤਨ ਕਰਾਂ, ਤਾਂ ਭੀ ਤੇਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਮੁੱਲ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ।
I speak the unspoken; I cannot estimate His value.
अकथ कथउ नह कीमति पाई ॥
ਸਭਦੁਖਤੇਰੇਸੂਖਰਜਾਈ॥
(ਤੈਥੋਂ ਵਿਛੁੜਿਆਂ ਦੁੱਖ ਵਾਪਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ) ਤੇਰੀ ਰਜ਼ਾ ਵਿਚ ਤੁਰਿਆਂ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਸੁਖ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
All pain and pleasure come by Your Will.
सभ दुख तेरे सूख रजाई ॥
ਸਭਿਦੁਖਮੇਟੇਸਾਚੈਨਾਈ੬॥॥
ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਕੀਤਿਆਂ ਸਾਰੇ ਹੀ ਦੁੱਖ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ॥੬॥
All pain is eradicated by the True Name. ||6||
सभि दुख मेटे साचै नाई ॥६॥
ਕਰਬਿਨੁਵਾਜਾਪਗਬਿਨੁਤਾਲਾ॥
ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਜੇਹੀ ਆਤਮਕ ਅਵਸਥਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ, ਮਾਨੋ, ਬਿਨਾ ਹੱਥੀਂ ਵਜਾਏ ਵਾਜਾ ਵੱਜਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬਿਨਾ ਪੈਰੀਂ ਨੱਚਿਆਂ ਤਾਲ ਪੂਰੀਦਾ ਹੈ,
He plays the instrument without hands, and dances without feet.
कर बिनु वाजा पग बिनु ताला ॥
ਜੇਸਬਦੁਬੁਝੈਤਾਸਚੁਨਿਹਾਲਾ॥
ਜਦੋਂ ਉਹ (ਗੁਰੂ ਦੇ) ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦੀਦਾਰ ਵੀ ਕਰ ਲਵੇ।
But if he understands the Word of the Shabad, then he shall behold the True Lord.
जे सबदु बुझै ता सचु निहाला ॥
ਅੰਤਰਿਸਾਚੁਸਭੇਸੁਖਨਾਲਾ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਅੰਤਰ ਆਤਮੇ ਸੁਖ ਹੀ ਸੁਖ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ,
With the True Lord within the self, all happiness comes.
अंतरि साचु सभे सुख नाला ॥
ਨਦਰਿਕਰੇਰਾਖੈਰਖਵਾਲਾ੭॥॥
ਤੇ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਭੂ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥੭॥
Showering His Mercy, the Preserving Lord preserves him. ||7||
नदरि करे राखै रखवाला ॥७॥
ਤ੍ਰਿਭਵਣਸੂਝੈਆਪੁਗਵਾਵੈ॥
ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ (ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈ ਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਾਸ ਬਣ ਕੇ) ਆਪਾ-ਭਾਵ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਤਿੰਨਾਂ ਭਵਨਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਦਿੱਸ ਪੈਂਦਾ ਹੈ,
He understands the three worlds; he eliminates his self-conceit.
त्रिभवण सूझै आपु गवावै ॥
ਬਾਣੀਬੂਝੈਸਚਿਸਮਾਵੈ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਦੀ ਬਾਣੀ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਸਹੀ ਗਿਆਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
He understands the Bani of the Word, and he is absorbed into the True Lord.
बाणी बूझै सचि समावै ॥
ਸਬਦੁਵੀਚਾਰੇਏਕਲਿਵਤਾਰਾ॥
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੋਚ-ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਟਿਕਾਈ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਇਕ-ਰਸ ਸੁਰਤਿ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਜੋੜਦਾ ਹੈ।
Contemplating the Shabad, he enshrines love for the One Lord.
सबदु वीचारे एक लिव तारा ॥
ਨਾਨਕਧੰਨੁਸਵਾਰਣਹਾਰਾ੮੨॥॥॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਮੁਬਾਰਿਕ ਹੈ ਉਹ ਹੋਰਨਾਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਭੀ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ॥੮॥੨॥
O Nanak, blessed is the Lord, the Embellisher. ||8||2||
नानक धंनु सवारणहारा ॥८॥२॥
ਆਸਾਮਹਲਾ੧॥
ਰਾਗ ਆਸਾ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਬਾਣੀ।
Aasaa, First Mahalaa:
आसा महला १ ॥
ਲੇਖਅਸੰਖਲਿਖਿਲਿਖਿਮਾਨੁ॥
(ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਸਰੂਪ ਬਾਰੇ) ਅਣਗਿਣਤ (ਵਿਚਾਰ-ਭਰੇ) ਲੇਖ ਲਿਖ ਲਿਖ ਕੇ (ਲਿਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਵਿਦਿਆ ਤੇ ਵਿਚਾਰ-ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ) ਮਾਣ ਹੀ (ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ)।
There are innumerable writings; those who write them take pride in them.
लेख असंख लिखि लिखि मानु ॥
ਮਨਿਮਾਨਿਐਸਚੁਸੁਰਤਿਵਖਾਨੁ॥
ਬੇਸ਼ੱਕ ਅਣਗਿਣਤ ਲੇਖ ਲਿਖੇ ਜਾਣ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਸਰੂਪ ਬਿਆਨ ਤੋਂ, ਲੇਖ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਪਾਰਲਾ ਬੰਨਾ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਦਾ।
When one's mind accepts the Truth, he understands, and speaks of it.
मनि मानिऐ सचु सुरति वखानु ॥
ਕਥਨੀਬਦਨੀਪੜਿਪੜਿਭਾਰੁ॥
ਉਸ ਦੇ ਗੁਣ ਕਹਣ ਨਾਲ ਬੋਲਣ ਨਾਲ ਤੇ ਮੁੜ ਮੁੜ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਭੀ (ਮਨ ਉਤੇ ਹਉਮੈ ਦਾ) ਭਾਰ (ਹੀ ਵਧਦਾ) ਹੈ।
Words, spoken and read again and again, are useless loads.
कथनी बदनी पड़ि पड़ि भारु ॥
ਲੇਖਅਸੰਖਅਲੇਖੁਅਪਾਰੁ੧॥॥
(ਪਰ ਹਾਂ) ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਨ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਗਿੱਝ ਜਾਏ, ਜੇ (ਮਨੁੱਖ ਦੀ) ਸੁਰਤਿ ਵਿਚ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ (ਟਿਕ ਜਾਏ) ਤਾਂ ਬੱਸ! ਇਹੀ ਹੈ ਅਸਲ ਲੇਖ (ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਵਾਨ ਹੈ) ॥੧॥
There are innumerable writings, but the Infinite Lord remains unwritten. ||1||
लेख असंख अलेखु अपारु ॥१॥
ਐਸਾਸਾਚਾਤੂੰਏਕੋਜਾਣੁ॥
ਇਹੋ ਜਿਹਾ (ਅਲੇਖ) ਤੇ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਹੀ ਜਾਣ (ਬਾਕੀ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਜੰਮਣ ਮਰਨ ਦੇ ਗੇੜ ਵਿਚ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ),
Know that such a True Lord is the One and only.
ऐसा साचा तूं एको जाणु ॥
ਜੰਮਣੁਮਰਣਾਹੁਕਮੁਪਛਾਣੁ੧॥॥ਰਹਾਉ॥
ਜੰਮਣਾ ਮਰਨਾ ਭੀ ਤੂੰ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਹੁਕਮ ਹੀ ਸਮਝ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
Understand that birth and death come according to the Lord's Will. ||1||Pause||
जंमणु मरणा हुकमु पछाणु ॥१॥ रहाउ ॥
ਮਾਇਆਮੋਹਿਜਗੁਬਾਧਾਜਮਕਾਲਿ॥
(ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵਿਸਾਰ ਕੇ) ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਦੇ ਕਾਰਨ ਜਗਤ ਮੌਤ ਦੇ ਸਹਮ ਵਿਚ ਬੱਝਾ ਪਿਆ ਹੈ,
Because of attachment to Maya, the world is bound by the Messenger of Death.
माइआ मोहि जगु बाधा जमकालि ॥
ਬਾਂਧਾਛੂਟੈਨਾਮੁਸਮੑਾਲਿ॥
ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਹੀ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਬੱਝਾ ਛੁਟ ਸਕਦਾ ਹੈ।
These bonds are released when one remembers the Naam, the Name of the Lord.
बांधा छूटै नामु समालि ॥
ਗੁਰੁਸੁਖਦਾਤਾਅਵਰੁਨਭਾਲਿ॥
ਗੁਰੂ ਹੀ (ਨਾਮ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇ ਕੇ) ਆਤਮਕ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, (ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਇਹ ਦਾਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ) ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦਾ।
The Guru is the Giver of peace; do not look for any other.
गुरु सुखदाता अवरु न भालि ॥
ਹਲਤਿਪਲਤਿਨਿਬਹੀਤੁਧੁਨਾਲਿ੨॥॥
ਇਹ ਨਾਮ ਹੀ ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਨਿਭ ਸਕਦਾ ਹੈ ॥੨॥
In this world, and the next, He shall stand by you. ||2||
हलति पलति निबही तुधु नालि ॥२॥
ਸਬਦਿਮਰੈਤਾਂਏਕਲਿਵਲਾਏ॥
ਮਨੁੱਖ ਤਦੋਂ ਹੀ ਇਕ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿਚ ਸੁਰਤਿ ਜੋੜ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ (ਮੋਹ ਵਲੋਂ) ਮਰ ਜਾਏ (ਮੋਹ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਆਪਣੇ ਉਤੇ ਪੈਣ ਨ ਦੇਵੇ)।
One who dies in the Word of the Shabad, embraces love for the One Lord.
सबदि मरै तां एक लिव लाए ॥
ਅਚਰੁਚਰੈਤਾਂਭਰਮੁਚੁਕਾਏ॥
ਤਦੋਂ ਹੀ ਜੀਵ ਮਾਇਆ ਵਲ ਮਨ ਦੀ ਭਟਕਣਾ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੇ (ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਕਾਮਾਦਿਕ ਪੰਜਾਂ ਦੇ) ਨਾਹ ਮੁਕਾਏ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲੇ ਟੋਲੇ (ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ) ਮੁਕਾ ਦੇਵੇ।
One who eats the uneatable, has his doubts dispelled.
अचरु चरै तां भरमु चुकाए ॥
ਜੀਵਨਮੁਕਤੁਮਨਿਨਾਮੁਵਸਾਏ॥
ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਵਸਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਇਸੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਵਿਚ ਹੀ (ਇਹਨਾਂ ਪੰਜਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ) ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
He is Jivan Mukta - liberated while yet alive; the Naam abides in his mind.
जीवन मुकतु मनि नामु वसाए ॥
ਗੁਰਮੁਖਿਹੋਇਤਸਚਿਸਮਾਏ੩॥॥
ਤੇ ਉਹ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ (ਦੇ ਨਾਮ) ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਰਹਿਕੇ ॥੩॥
Becoming Gurmukh, he merges into the True Lord. ||3||
गुरमुखि होइ त सचि समाए ॥३॥
ਜਿਨਿਧਰਸਾਜੀਗਗਨੁਅਕਾਸੁ॥
(ਪ੍ਰਭੂ) ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਆਦਿਕ ਰਚੇ ਹਨ,
The One who created the earth and the Akaashic ethers of the sky,
जिनि धर साजी गगनु अकासु ॥
ਜਿਨਿਸਭਥਾਪੀਥਾਪਿਉਥਾਪਿ॥
ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰਚੀ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਰਚ ਕੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਦੇ ਭੀ ਸਮਰੱਥ ਹੈ।
established all; He establishes and disestablishes.
जिनि सभ थापी थापि उथापि ॥
ਸਰਬਨਿਰੰਤਰਿਆਪੇਆਪਿ॥
ਫਿਰ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਆਪ ਸਭ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਕ-ਰਸ ਮੌਜੂਦ ਹੈ,
He Himself is permeating all.
सरब निरंतरि आपे आपि ॥
ਕਿਸੈਨਪੂਛੇਬਖਸੇਆਪਿ੪॥॥
ਆਪ ਹੀ (ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਉਤੇ) ਬਖ਼ਸ਼ਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਇਹ ਬਖ਼ਸ਼ਸ਼ ਵਾਸਤੇ) ਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ ॥੪॥
He does not consult anyone; He Himself forgives. ||4||
किसै न पूछे बखसे आपि ॥४॥
ਤੂਪੁਰੁਸਾਗਰੁਮਾਣਕਹੀਰੁ॥
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਇਹ (ਸੰਸਾਰ-) ਸਮੁੰਦਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਇਸ ਵਿਚ ਮਾਣਕ-ਹੀਰਾ ਹੈਂ,
You are the Ocean, over-flowing with jewels and rubies.
तू पुरु सागरु माणक हीरु ॥
ਤੂਨਿਰਮਲੁਸਚੁਗੁਣੀਗਹੀਰੁ॥
ਤੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ-ਸਰੂਪ ਹੈਂ, ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਹੈਂ।
You are immaculate and pure, the true treasure of virtue.
तू निरमलु सचु गुणी गहीरु ॥