ੴਸਤਿਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ॥
ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਇੱਕ ਹੈ ਅਤੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ੴ सतिगुर प्रसादि ॥
ਰਾਮਕਲੀਕੀਵਾਰਮਹਲਾ੩॥ਜੋਧੈਵੀਰੈਪੂਰਬਾਣੀਕੀਧੁਨੀ॥
ਰਾਗ ਰਾਮਕਲੀ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਦੀ ਬਾਣੀ 'ਵਾਰ'। ਇਸ ਵਾਰ ਦੀਆਂ ਪਉੜੀਆਂ ਉਸੇ ਸੁਰ (ਧੁਨਿ) ਤੇ ਗਾਣੀਆਂ ਹਨ ਜਿਸ ਸੁਰ ਤੇ ਜੋਧੇ ਤੇ ਵੀਰੇ ਦੀ ਵਾਰ ਦੀਆਂ ਪਉੜੀਆਂ ਗਾਵੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ।
Vaar Of Raamkalee, Third Mahalaa, To Be Sung To The Tune Of 'Jodha And Veera Poorbaanee':
रामकली की वार महला ३ ॥ जोधै वीरै पूरबाणी की धुनी ॥
ਸਲੋਕੁਮਃ੩॥
Shalok, Third Mahalaa:
सलोकु मः ३ ॥
ਸਤਿਗੁਰੁਸਹਜੈਦਾਖੇਤੁਹੈਜਿਸਨੋਲਾਏਭਾਉ॥
ਸਤਿਗੁਰੂ ਅਡੋਲਤਾ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਖੇਤ ਹੈ, (ਪ੍ਰਭੂ) ਜਿਸ ਨੂੰ (ਇਸ ਅਡੋਲਤਾ ਦੇ ਖੇਤ ਗੁਰੂ ਨਾਲ) ਪਿਆਰ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ,
The True Guru is the field of intuitive wisdom. One who is inspired to love Him,
सतिगुरु सहजै दा खेतु है जिस नो लाए भाउ ॥
ਨਾਉਬੀਜੇਨਾਉਉਗਵੈਨਾਮੇਰਹੈਸਮਾਇ॥
(ਉਹ ਭੀ "ਸਹਜੈ ਦਾ ਖੇਤੁ" ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਉਸ ਖੇਤ ਵਿਚ) ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਬੀਜਦਾ ਹੈ (ਓਥੇ) ਨਾਮ ਉੱਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨਾਮ ਵਿਚ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
plants the seed of the Name there. The Name sprouts up, and he remains absorbed in the Name.
नाउ बीजे नाउ उगवै नामे रहै समाइ ॥
ਹਉਮੈਏਹੋਬੀਜੁਹੈਸਹਸਾਗਇਆਵਿਲਾਇ॥
ਇਹ ਜੋ (ਸਂਹਸਿਆਂ ਦਾ) ਮੂਲ ਹਉਮੈ ਹੈ (ਇਹ ਹਉਮੈ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਸੋ ਇਸ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ) "ਸਹਸਾ" (ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦਾ) ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
But this egotism is the seed of skepticism; it has been uprooted.
हउमै एहो बीजु है सहसा गइआ विलाइ ॥
ਨਾਕਿਛੁਬੀਜੇਨਉਗਵੈਜੋਬਖਸੇਸੋਖਾਇ॥
ਨਾਹ ਉਹ ਕੋਈ ਐਸਾ ਬੀਜ ਬੀਜਦਾ ਹੈ ਨਾਹ (ਓਥੇ 'ਸਹਸਾ') ਉੱਗਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਬਖ਼ਸ਼ਸ਼ ਦਾ ਫਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
It is not planted there, and it does not sprout; whatever God grants us, we eat.
ना किछु बीजे न उगवै जो बखसे सो खाइ ॥
ਅੰਭੈਸੇਤੀਅੰਭੁਰਲਿਆਬਹੁੜਿਨਨਿਕਸਿਆਜਾਇ॥
(ਨਾਮ ਸਿਮਰਦਾ ਹੈ, ਨਾਮ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ)। ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਰਲ ਜਾਏ ਤਾਂ ਮੁੜ (ਉਹ ਪਾਣੀ) ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ,
When water mixes with water, it cannot be separated again.
अंभै सेती अंभु रलिआ बहुड़ि न निकसिआ जाइ ॥
ਨਾਨਕਗੁਰਮੁਖਿਚਲਤੁਹੈਵੇਖਹੁਲੋਕਾਆਇ॥
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਨਾਨਕ! ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਹਾਲਤ ਹੈ ਜੋ ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਤੁਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਲੋਕੋ! (ਬੇਸ਼ੱਕ) ਆ ਕੇ ਵੇਖ ਲਵੋ (ਪਰਖ ਲਵੋ)।
O Nanak, the Gurmukh is wonderful; come, people, and see!
नानक गुरमुखि चलतु है वेखहु लोका आइ ॥
ਲੋਕੁਕਿਵੇਖੈਬਪੁੜਾਜਿਸਨੋਸੋਝੀਨਾਹਿ॥
ਪਰ ਵਿਚਾਰਾ ਜਗਤ ਕੀਹ ਵੇਖੇ? ਇਸ ਨੂੰ ਤਾਂ (ਇਹ ਪਰਖਣ ਦੀ) ਸਮਝ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ;
But what can the poor people see? They do not understand.
लोकु कि वेखै बपुड़ा जिस नो सोझी नाहि ॥
ਜਿਸੁਵੇਖਾਲੇਸੋਵੇਖੈਜਿਸੁਵਸਿਆਮਨਮਾਹਿ੧॥॥
(ਇਹ ਗੱਲ) ਉਹੀ ਮਨੁੱਖ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਵੇਖਣ ਦੀ ਜਾਚ ਸਿਖਾਏ, ਜਿਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਆ ਵੱਸੇ ॥੧॥
He alone sees, whom the Lord causes to see; the Lord comes to dwell in his mind. ||1||
जिसु वेखाले सो वेखै जिसु वसिआ मन माहि ॥१॥
ਮਃ੩॥
Third Mahalaa:
मः ३ ॥
ਮਨਮੁਖੁਦੁਖਕਾਖੇਤੁਹੈਦੁਖੁਬੀਜੇਦੁਖੁਖਾਇ॥
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈ ਉਹ (ਸਮਝੋ) ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਪੈਲੀ ਹੈ (ਜਿਸ ਵਿਚ) ਉਹ ਦੁੱਖ ਬੀਜਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੁੱਖ (ਹੀ ਫਲ ਵੱਢ ਕੇ) ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
The self-willed manmukh is the field of sorrow and suffering. He plants sorrow, and eats sorrow.
मनमुखु दुख का खेतु है दुखु बीजे दुखु खाइ ॥
ਦੁਖਵਿਚਿਜੰਮੈਦੁਖਿਮਰੈਹਉਮੈਕਰਤਵਿਹਾਇ॥
ਮਨਮੁਖ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਜੰਮਦਾ ਹੈ, ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਮਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਉਮਰ "ਮੈਂ; ਮੈਂ" ਕਰਦਿਆਂ ਗੁਜ਼ਰਦੀ ਹੈ।
In sorrow he is born, and in sorrow he dies. Acting in egotism, his life passes away.
दुख विचि जंमै दुखि मरै हउमै करत विहाइ ॥
ਆਵਣੁਜਾਣੁਨਸੁਝਈਅੰਧਾਅੰਧੁਕਮਾਇ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝ ਹੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਕਿ ਮੈਂ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਗੇੜ ਵਿਚ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਉਹ ਅੰਨ੍ਹਾ ਜਹਾਲਤ ਦਾ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
He does not understand the coming and going of reincarnation; the blind man acts in blindness.
आवणु जाणु न सुझई अंधा अंधु कमाइ ॥
ਜੋਦੇਵੈਤਿਸੈਨਜਾਣਈਦਿਤੇਕਉਲਪਟਾਇ॥
ਮਨਮੁਖ ਉਸ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਦਾ ਜੋ (ਦਾਤਾਂ) ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਜੱਫਾ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
He does not know the One who gives, but he is attached to what is given.
जो देवै तिसै न जाणई दिते कउ लपटाइ ॥
ਨਾਨਕਪੂਰਬਿਲਿਖਿਆਕਮਾਵਣਾਅਵਰੁਨਕਰਣਾਜਾਇ੨॥॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! (ਮਨਮੁਖ ਕਰੇ ਭੀ ਕੀਹ?) ਪਿਛਲੇ ਕੀਤੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ (ਸੰਸਕਾਰ ਮਨ ਉਤੇ) ਉੱਕਰਿਆ ਪਿਆ ਹੈ (ਉਸੇ ਦੇ ਅਸਰ ਹੇਠ ਮਨੁੱਖ) ਕਰਮ ਕਰੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਉਹਨਾਂ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਲਾਂਭੇ) ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ॥੨॥
O Nanak, he acts according to his pre-ordained destiny. He cannot do anything else. ||2||
नानक पूरबि लिखिआ कमावणा अवरु न करणा जाइ ॥२॥
ਮਃ੩॥
Third Mahalaa:
मः ३ ॥
ਸਤਿਗੁਰਿਮਿਲਿਐਸਦਾਸੁਖੁਜਿਸਨੋਆਪੇਮੇਲੇਸੋਇ॥
ਜੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਮਿਲ ਪਏ ਤਾਂ ਸਦਾ ਲਈ ਸੁਖ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਪਰ ਗੁਰੂ ਮਿਲਦਾ ਉਸ ਨੂੰ ਹੈ) ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਮਿਲਾਏ।
Meeting the True Guru, everlasting peace is obtained. He Himself leads us to meet Him.
सतिगुरि मिलिऐ सदा सुखु जिस नो आपे मेले सोइ ॥
ਸੁਖੈਏਹੁਬਿਬੇਕੁਹੈਅੰਤਰੁਨਿਰਮਲੁਹੋਇ॥
(ਫਿਰ) ਉਸ ਸੁਖ ਦੀ ਪਛਾਣ ਇਹ ਹੈ ਕਿ (ਮਨੁੱਖ ਦਾ) ਅੰਦਰਲਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
This is the true meaning of peace, that one becomes immaculate within oneself.
सुखै एहु बिबेकु है अंतरु निरमलु होइ ॥
ਅਗਿਆਨਕਾਭ੍ਰਮੁਕਟੀਐਗਿਆਨੁਪਰਾਪਤਿਹੋਇ॥
ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਵਲੋਂ ਬੇ-ਸਮਝੀ ਦੀ ਭੁੱਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸੂਝ ਹਾਸਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
The doubt of ignorance is eradicated, and spiritual wisdom is obtained.
अगिआन का भ्रमु कटीऐ गिआनु परापति होइ ॥
ਨਾਨਕਏਕੋਨਦਰੀਆਇਆਜਹਦੇਖਾਤਹਸੋਇ੩॥॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! (ਹਰ ਥਾਂ) ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਹੀ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਧਰ ਵੇਖੀਏ ਓਧਰ ਉਹੀ ਪ੍ਰਭੂ (ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ) ॥੩॥
Nanak comes to gaze upon the One Lord alone; wherever he looks, there He is. ||3||
नानक एको नदरी आइआ जह देखा तह सोइ ॥३॥
ਪਉੜੀ॥
Pauree:
पउड़ी ॥
ਸਚੈਤਖਤੁਰਚਾਇਆਬੈਸਣਕਉਜਾਂਈ॥
ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਇਹ (ਜਗਤ-ਰੂਪ) ਤਖ਼ਤ ਆਪਣੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਥਾਂ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
The True Lord created His throne, upon which He sits.
सचै तखतु रचाइआ बैसण कउ जांई ॥
ਸਭੁਕਿਛੁਆਪੇਆਪਿਹੈਗੁਰਸਬਦਿਸੁਣਾਈ॥
(ਇਸ ਜਗਤ ਵਿਚ) ਹਰੇਕ ਚੀਜ਼ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਆਪਣਾ ਹੀ ਸਰੂਪ ਹੈ-ਇਹ ਗੱਲ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਨੇ ਦੱਸੀ ਹੈ।
He Himself is everything; this is what the Word of the Guru's Shabad says.
सभु किछु आपे आपि है गुर सबदि सुणाई ॥
ਆਪੇਕੁਦਰਤਿਸਾਜੀਅਨੁਕਰਿਮਹਲਸਰਾਈ॥
ਇਹ ਸਾਰੀ ਕੁਦਰਤਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, (ਕੁਦਰਤਿ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੁੱਖ ਬਿਰਖ ਆਦਿਕ, ਮਾਨੋ, ਰਹਿਣ ਲਈ ਉਸ ਨੇ) ਮਹਲ ਮਾੜੀਆਂ ਬਣਾਏ ਹਨ।
Through His almighty creative power, He created and fashioned the mansions and hotels.
आपे कुदरति साजीअनु करि महल सराई ॥
ਚੰਦੁਸੂਰਜੁਦੁਇਚਾਨਣੇਪੂਰੀਬਣਤਬਣਾਈ॥
ਇਹਨਾਂ ਮਹਲ ਮਾੜੀਆਂ (ਵਿਚ) ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੋਵੇਂ (ਮਾਨੋ ਉਸ ਦੇ ਜਗਾਏ ਹੋਏ) ਦੀਵੇ ਹਨ। (ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕੁਦਰਤਿ ਦੀ ਸਾਰੀ) ਬਣਤਰ ਮੁਕੰਮਲ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਹੈ।
He made the two lamps, the sun and the moon; He formed the perfect form.
चंदु सूरजु दुइ चानणे पूरी बणत बणाई ॥
ਆਪੇਵੇਖੈਸੁਣੇਆਪਿਗੁਰਸਬਦਿਧਿਆਈ੧॥॥
(ਇਸ ਵਿਚ ਬੈਠ ਕੇ) ਆਪ ਹੀ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਆਪ ਹੀ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਧਿਆਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ॥੧॥
He Himself sees, and He Himself hears; meditate on the Word of the Guru's Shabad. ||1||
आपे वेखै सुणे आपि गुर सबदि धिआई ॥१॥
ਵਾਹੁਵਾਹੁਸਚੇਪਾਤਿਸਾਹਤੂਸਚੀਨਾਈ੧॥॥ਰਹਾਉ॥
ਹੇ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਾਤਿਸ਼ਾਹ! ਤੂੰ ਅਸਚਰਜ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਅਸਚਰਜ ਹੈਂ। ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
Waaho! Waaho! Hail, hail, O True King! True is Your Name. ||1||Pause||
वाहु वाहु सचे पातिसाह तू सची नाई ॥१॥ रहाउ ॥
ਸਲੋਕੁ॥
Shalok:
सलोकु ॥
ਕਬੀਰਮਹਿਦੀਕਰਿਕੈਘਾਲਿਆਆਪੁਪੀਸਾਇਪੀਸਾਇ॥
ਹੇ ਕਬੀਰ! ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਹਿਦੀ ਬਣਾ ਕੇ (ਭਾਵ, ਮਹਿਦੀ ਵਾਂਗ) ਪੀਹ ਪੀਹ ਕੇ ਘਾਲ ਕਮਾਈ,
Kabeer, I have ground myself into henna paste.
कबीर महिदी करि कै घालिआ आपु पीसाइ पीसाइ ॥
ਤੈਸਹਬਾਤਨਪੁਛੀਆਕਬਹੂਨਲਾਈਪਾਇ੧॥॥
(ਪਰ) ਹੇ ਪਤੀ (ਪ੍ਰਭੂ!) ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਵਾਤ ਹੀ ਨਾਹ ਪੁੱਛੀ (ਭਾਵ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਸਾਰ ਹੀ ਨਾ ਲਈ) ਤੇ ਤੂੰ ਕਦੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪੈਰੀਂ ਨਾਹ ਲਾਇਆ ॥੧॥
O my Husband Lord, You took no notice of me; You never applied me to Your feet. ||1||
तै सह बात न पुछीआ कबहू न लाई पाइ ॥१॥
ਮਃ੩॥
Third Mahalaa:
मः ३ ॥
ਨਾਨਕਮਹਿਦੀਕਰਿਕੈਰਖਿਆਸੋਸਹੁਨਦਰਿਕਰੇਇ॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! (ਅਸਾਨੂੰ) ਮਹਿਦੀ ਬਣਾਇਆ ਭੀ ਉਸ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਖਸਮ (ਪ੍ਰਭੂ) ਮੇਹਰ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਕਰਦਾ ਹੈ,
O Nanak, my Husband Lord keeps me like henna paste; He blesses me with His Glance of Grace.
नानक महिदी करि कै रखिआ सो सहु नदरि करेइ ॥
ਆਪੇਪੀਸੈਆਪੇਘਸੈਆਪੇਹੀਲਾਇਲਏਇ॥
ਉਹ ਆਪ ਹੀ (ਮਹਿਦੀ ਨੂੰ) ਪੀਂਹਦਾ ਹੈ, ਆਪ ਹੀ (ਮਹਿਦੀ ਨੂੰ) ਰਗੜਦਾ ਹੈ, ਆਪ ਹੀ (ਆਪਣੀ ਪੈਰੀਂ) ਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਬੰਦਗੀ ਦੀ ਘਾਲ-ਕਮਾਈ ਵਿਚ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਲਾਂਦਾ ਹੈ)।
He Himself grinds me, and He Himself rubs me; He Himself applies me to His feet.
आपे पीसै आपे घसै आपे ही लाइ लएइ ॥
ਇਹੁਪਿਰਮਪਿਆਲਾਖਸਮਕਾਜੈਭਾਵੈਤੈਦੇਇ੨॥॥
ਇਹ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਖਸਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਆਪਣੀ (ਵਸਤੁ) ਹੈ, ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ॥੨॥
This is the cup of love of my Lord and Master; He gives it as He chooses. ||2||
इहु पिरम पिआला खसम का जै भावै तै देइ ॥२॥
ਪਉੜੀ॥
Pauree:
पउड़ी ॥
ਵੇਕੀਸ੍ਰਿਸਟਿਉਪਾਈਅਨੁਸਭਹੁਕਮਿਆਵੈਜਾਇਸਮਾਹੀ॥
ਉਸ (ਪ੍ਰਭੂ) ਨੇ ਰੰਗਾ-ਰੰਗ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਜੰਮਦੇ ਤੇ ਸਮਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ;
You created the world with its variety; by the Hukam of Your Command, it comes, goes, and merges again in You.
वेकी स्रिसटि उपाईअनु सभ हुकमि आवै जाइ समाही ॥
ਆਪੇਵੇਖਿਵਿਗਸਦਾਦੂਜਾਕੋਨਾਹੀ॥
ਪ੍ਰਭੂ ਹੀ (ਆਪਣੀ ਰਚਨਾ ਨੂੰ) ਵੇਖ ਕੇ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਕੋਈ ਸ਼ਰੀਕ ਨਹੀਂ।
You Yourself see, and blossom forth; there is no one else at all.
आपे वेखि विगसदा दूजा को नाही ॥
ਜਿਉਭਾਵੈਤਿਉਰਖੁਤੂਗੁਰਸਬਦਿਬੁਝਾਹੀ॥
(ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!) ਜਿਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ ਤਿਵੇਂ (ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ) ਰੱਖ, ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ (ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ) ਮੱਤ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ।
As it pleases You, You keep me. Through the Word of the Guru's Shabad, I understand You.
जिउ भावै तिउ रखु तू गुर सबदि बुझाही ॥
ਸਭਨਾਤੇਰਾਜੋਰੁਹੈਜਿਉਭਾਵੈਤਿਵੈਚਲਾਹੀ॥
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਤੇਰਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਭਾਵੇਂ ਤਿਵੇਂ (ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ) ਤੂੰ ਤੋਰਦਾ ਹੈਂ।
You are the strength of all. As it pleases You, You lead us on.
सभना तेरा जोरु है जिउ भावै तिवै चलाही ॥
ਤੁਧੁਜੇਵਡਮੈਨਾਹਿਕੋਕਿਸੁਆਖਿਸੁਣਾਈ੨॥॥
ਮੈਨੂੰ, (ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!) ਤੇਰੇ ਜੇਡਾ ਕੋਈ ਦਿੱਸਦਾ ਨਹੀਂ; ਕਿਸ ਦੀ ਬਾਬਤ ਆਖ ਕੇ ਦੱਸਾਂ (ਕਿ ਉਹ ਤੇਰੇ ਜੇਡਾ ਹੈ)? ॥੨॥
There is no other as great as You; unto whom should I speak and talk? ||2||
तुधु जेवड मै नाहि को किसु आखि सुणाई ॥२॥
ਸਲੋਕੁਮਃ੩॥
Shalok, Third Mahalaa:
सलोकु मः ३ ॥
ਭਰਮਿਭੁਲਾਈਸਭੁਜਗੁਫਿਰੀਫਾਵੀਹੋਈਭਾਲਿ॥
ਭੁਲੇਖੇ ਵਿਚ ਭੁੱਲੀ ਹੋਈ ਮੈਂ (ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਵਾਸਤੇ) ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਭਵੀਂ ਤੇ ਢੂੰਢ ਢੂੰਢ ਕੇ ਖਪ ਗਈ,
Deluded by doubt, I wandered over the whole world. Searching, I became frustrated.
भरमि भुलाई सभु जगु फिरी फावी होई भालि ॥