ਅਨਦਿਨੁਸਹਸਾਕਦੇਨਚੂਕੈਬਿਨੁਸਬਦੈਦੁਖੁਪਾਏ॥
ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਭੀ ਉਸਦੀ ਚਿੰਤਾ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਸ਼ਬਦ (ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਤੋਂ) ਬਿਨਾ ਦੁੱਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
Night and day, his doubts never stop; without the Word of the Shabad, he suffers in pain.
अनदिनु सहसा कदे न चूकै बिनु सबदै दुखु पाए ॥
ਕਾਮੁਕ੍ਰੋਧੁਲੋਭੁਅੰਤਰਿਸਬਲਾਨਿਤਧੰਧਾਕਰਤਵਿਹਾਏ॥
ਮੂਰਖ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਕਾਮ, ਕ੍ਰੋਧ ਤੇ ਲੋਭ ਜ਼ੋਰਾਂ ਵਿਚ ਹੈ, ਤੇ ਸਦਾ ਧੰਧੇ ਕਰਦਿਆਂ ਉਮਰ ਗੁਜ਼ਰਦੀ ਹੈ।
Sexual desire, anger and greed are so powerful within him; he passes his life constantly entangled in worldly affairs.
कामु क्रोधु लोभु अंतरि सबला नित धंधा करत विहाए ॥
ਚਰਣਕਰਦੇਖਤਸੁਣਿਥਕੇਦਿਹਮੁਕੇਨੇੜੈਆਏ॥
ਪੈਰ, ਹੱਥ, (ਅੱਖੀਆਂ) ਵੇਖ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇ (ਕੰਨ) ਸੁਣ ਸੁਣ ਕੇ ਥੱਕ ਗਏ ਹਨ, (ਉਮਰ ਦੇ) ਦਿਨ ਮੁੱਕ ਗਏ ਹਨ (ਮਰਨ ਵੇਲਾ ਨੇੜੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ)।
His feet, hands, eyes and ears are exhausted; his days are numbered, and his death is immanent.
चरण कर देखत सुणि थके दिह मुके नेड़ै आए ॥
ਸਚਾਨਾਮੁਨਲਗੋਮੀਠਾਜਿਤੁਨਾਮਿਨਵਨਿਧਿਪਾਏ॥
ਜਿਸ ਨਾਮ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਨੌ ਨਿਧੀਆਂ ਲੱਭ ਪੈਣ ਉਹ ਸੱਚਾ ਨਾਮ (ਮੂਰਖ ਨੂੰ) ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
The True Name does not seem sweet to him - the Name by which the nine treasures are obtained.
सचा नामु न लगो मीठा जितु नामि नव निधि पाए ॥
ਜੀਵਤੁਮਰੈਮਰੈਫੁਨਿਜੀਵੈਤਾਂਮੋਖੰਤਰੁਪਾਏ॥
ਜੇ ਜਿਉਂਦਾ ਹੋਇਆ (ਸੰਸਾਰ ਵਲੋਂ) ਮੁਰਦਾ ਹੋ ਜਾਵੇ (ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ) ਮਰ ਕੇ ਫੇਰ (ਹਰੀ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿਚ) ਸੁਰਜੀਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਭੇਤ ਲੱਭਦਾ ਹੈ।
But if he remains dead while yet alive, then by so dying, he truly lives; thus, he attains liberation.
जीवतु मरै मरै फुनि जीवै तां मोखंतरु पाए ॥
ਧੁਰਿਕਰਮੁਨਪਾਇਓਪਰਾਣੀਵਿਣੁਕਰਮਾਕਿਆਪਾਏ॥
ਪਰ ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਧੁਰੋਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਬਖ਼ਸ਼ਸ਼ ਨਸੀਬ ਨਾਹ ਹੋਈ, ਉਹ (ਪਿਛਲੇ ਚੰਗੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਵਾਲੇ) ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ (ਹੁਣ ਬੰਦਗੀ ਵਾਲੇ ਸੰਸਕਾਰ) ਕਿਥੋਂ ਲਭੇ?
But if he is not blessed with such pre-ordained karma, then without this karma, what can he obtain?
धुरि करमु न पाइओ पराणी विणु करमा किआ पाए ॥
ਗੁਰਕਾਸਬਦੁਸਮਾਲਿਤੂਮੂੜੇਗਤਿਮਤਿਸਬਦੇਪਾਏ॥
ਹੇ ਮੂਰਖ! ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ (ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ) ਸਾਂਭ, (ਕਿਉਂਕਿ) ਉੱਚੀ ਆਤਮਕ ਅਵਸਥਾ ਤੇ ਭਲੀ ਮਤ ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
Meditate in remembrance on the Word of the Guru's Shabad, you fool; through the Shabad, you shall obtain salvation and wisdom.
गुर का सबदु समालि तू मूड़े गति मति सबदे पाए ॥
ਨਾਨਕਸਤਿਗੁਰੁਤਦਹੀਪਾਏਜਾਂਵਿਚਹੁਆਪੁਗਵਾਏ॥੨॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਸਤਿਗੁਰੂ ਭੀ ਤਦੋਂ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚੋਂ ਅਹੰਕਾਰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ॥੨॥
O Nanak, he alone finds the True Guru, who eliminates self-conceit from within. ||2||
नानक सतिगुरु तद ही पाए जां विचहु आपु गवाए ॥२॥
ਪਉੜੀ॥
Pauree:
पउड़ी ॥
ਜਿਸਦੈਚਿਤਿਵਸਿਆਮੇਰਾਸੁਆਮੀਤਿਸਨੋਕਿਉਅੰਦੇਸਾਕਿਸੈਗਲੈਦਾਲੋੜੀਐ॥
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਪਿਆਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨਿਵਾਸ ਕਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ।
One whose consciousness is filled with my Lord Master - why should he feel anxious about anything?
जिस दै चिति वसिआ मेरा सुआमी तिस नो किउ अंदेसा किसै गलै दा लोड़ीऐ ॥
ਹਰਿਸੁਖਦਾਤਾਸਭਨਾਗਲਾਕਾਤਿਸਨੋਧਿਆਇਦਿਆਕਿਵਨਿਮਖਘੜੀਮੁਹੁਮੋੜੀਐ॥
ਪ੍ਰਭੂ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦਾ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਕ ਖਿਨ ਭਰ ਭੀ ਨਹੀਂ ਹਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
The Lord is the Giver of Peace, the Lord of all things; why would we turn our faces away from His meditation, even for a moment, or an instant?
हरि सुखदाता सभना गला का तिस नो धिआइदिआ किव निमख घड़ी मुहु मोड़ीऐ ॥
ਜਿਨਿਹਰਿਧਿਆਇਆਤਿਸਨੋਸਰਬਕਲਿਆਣਹੋਏਨਿਤਸੰਤਜਨਾਕੀਸੰਗਤਿਜਾਇਬਹੀਐਮੁਹੁਜੋੜੀਐ॥
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਸਿਮਰਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, (ਇਸ ਵਾਸਤੇ) ਸਦਾ ਸਾਧ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਬੈਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ (ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਬਾਰੇ) ਵਿਚਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
One who meditates on the Lord obtains all pleasures and comforts; let us go each and every day, to sit in the Saints' Society.
जिनि हरि धिआइआ तिस नो सरब कलिआण होए नित संत जना की संगति जाइ बहीऐ मुहु जोड़ीऐ ॥
ਸਭਿਦੁਖਭੁਖਰੋਗਗਏਹਰਿਸੇਵਕਕੇਸਭਿਜਨਕੇਬੰਧਨਤੋੜੀਐ॥
ਹਰੀ ਦੇ ਭਗਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਲੇਸ਼ ਭੁੱਖਾਂ ਤੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਬੰਧਨ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
All the pain, hunger, and disease of the Lord's servant are eradicated; the bonds of the humble beings are torn away.
सभि दुख भुख रोग गए हरि सेवक के सभि जन के बंधन तोड़ीऐ ॥
ਹਰਿਕਿਰਪਾਤੇਹੋਆਹਰਿਭਗਤੁਹਰਿਭਗਤਜਨਾਕੈਮੁਹਿਡਿਠੈਜਗਤੁਤਰਿਆਸਭੁਲੋੜੀਐ॥੪॥
ਹਰੀ ਦਾ ਭਗਤ ਹਰੀ ਦੀ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਕੇ (ਭਾਵ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ) ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਤਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ॥੪॥
By the Lord's Grace, one becomes the Lord's devotee; beholding the face of the Lord's humble devotee, the whole world is saved and carried across. ||4||
हरि किरपा ते होआ हरि भगतु हरि भगत जना कै मुहि डिठै जगतु तरिआ सभु लोड़ीऐ ॥४॥
ਸਲੋਕਮਃ੩॥
Shalok, Third Mahalaa:
सलोक मः ३ ॥
ਸਾਰਸਨਾਜਲਿਜਾਉਜਿਨਿਹਰਿਕਾਸੁਆਉਨਪਾਇਆ॥
ਜਿਸ ਜੀਭ ਨੇ ਹਰੀ (ਦੇ ਨਾਮ) ਦਾ ਸੁਆਦ ਨਹੀਂ ਚੱਖਿਆ, ਉਹ ਜੀਭ ਸੜ ਜਾਏ (ਭਾਵ, ਉਹ ਜੀਭ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦੀ ਨਹੀਂ)।
Let that tongue, which has not tasted the Name of the Lord, be burnt.
सा रसना जलि जाउ जिनि हरि का सुआउ न पाइआ ॥
ਨਾਨਕਰਸਨਾਸਬਦਿਰਸਾਇਜਿਨਿਹਰਿਹਰਿਮੰਨਿਵਸਾਇਆ॥੧॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਉਹ ਜੀਭ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਰਸ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ (ਜੀਭ) ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਮਨ ਵਿਚ ਵਸਾਇਆ ਹੈ ॥੧॥
O Nanak, one whose mind is filled with the Name of the Lord, Har, Har - his tongue savors the Word of the Shabad. ||1||
नानक रसना सबदि रसाइ जिनि हरि हरि मंनि वसाइआ ॥१॥
ਮਃ੩॥
Third Mahalaa:
मः ३ ॥
ਸਾਰਸਨਾਜਲਿਜਾਉਜਿਨਿਹਰਿਕਾਨਾਉਵਿਸਾਰਿਆ॥
ਜਿਸ ਜੀਭ ਨੇ ਹਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਵਿਸਾਰਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਜੀਭ ਸੜ ਜਾਏ।
Let that tongue, which has forgotten the Name of the Lord, be burnt.
सा रसना जलि जाउ जिनि हरि का नाउ विसारिआ ॥
ਨਾਨਕਗੁਰਮੁਖਿਰਸਨਾਹਰਿਜਪੈਹਰਿਕੈਨਾਇਪਿਆਰਿਆ॥੨॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਜੀਭ ਹਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪਦੀ ਹੈ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ॥੨॥
O Nanak, the tongue of the Gurmukh chants the Lord's Name, and loves the Name of the Lord. ||2||
नानक गुरमुखि रसना हरि जपै हरि कै नाइ पिआरिआ ॥२॥
ਪਉੜੀ॥
Pauree:
पउड़ी ॥
ਹਰਿਆਪੇਠਾਕੁਰੁਸੇਵਕੁਭਗਤੁਹਰਿਆਪੇਕਰੇਕਰਾਏ॥
ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ ਠਾਕੁਰ ਆਪ ਹੀ ਸੇਵਕ ਤੇ ਭਗਤ ਹੈ, ਆਪੇ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪ (ਜੀਵਾਂ ਪਾਸੋਂ) ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ।
The Lord Himself is the Master, the servant and the devotee; the Lord Himself is the Cause of causes.
हरि आपे ठाकुरु सेवकु भगतु हरि आपे करे कराए ॥
ਹਰਿਆਪੇਵੇਖੈਵਿਗਸੈਆਪੇਜਿਤੁਭਾਵੈਤਿਤੁਲਾਏ॥
ਆਪ ਹੀ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਧਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਓਧਰ (ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ) ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
The Lord Himself beholds, and He Himself rejoices. As He wills, so does He enjoin us.
हरि आपे वेखै विगसै आपे जितु भावै तितु लाए ॥
ਹਰਿਇਕਨਾਮਾਰਗਿਪਾਏਆਪੇਹਰਿਇਕਨਾਉਝੜਿਪਾਏ॥
ਇਕਨਾ ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਸਿੱਧੇ ਰਸਤੇ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਕਨਾ ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਕੁਰਾਹੇ ਪਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
The Lord places some on the Path, and the Lord leads others into the wilderness.
हरि इकना मारगि पाए आपे हरि इकना उझड़ि पाए ॥
ਹਰਿਸਚਾਸਾਹਿਬੁਸਚੁਤਪਾਵਸੁਕਰਿਵੇਖੈਚਲਤਸਬਾਏ॥
ਹਰੀ ਸੱਚਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਨਿਆਂ ਭੀ ਅਭੁੱਲ ਹੈ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਸਾਰੇ ਤਮਾਸ਼ੇ ਕਰ ਕੇ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ।
The Lord is the True Master; True is His justice. He arranges and beholds all His plays.
हरि सचा साहिबु सचु तपावसु करि वेखै चलत सबाए ॥
ਗੁਰਪਰਸਾਦਿਕਹੈਜਨੁਨਾਨਕੁਹਰਿਸਚੇਕੇਗੁਣਗਾਏ॥੫॥
ਦਾਸ ਨਾਨਕ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੀ ਮੇਹਰ ਨਾਲ (ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਐਸੇ) ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ ॥੫॥
By Guru's Grace, servant Nanak speaks and sings the Glorious Praises of the True Lord. ||5||
गुर परसादि कहै जनु नानकु हरि सचे के गुण गाए ॥५॥
ਸਲੋਕਮਃ੩॥
Shalok, Third Mahalaa:
सलोक मः ३ ॥
ਦਰਵੇਸੀਕੋਜਾਣਸੀਵਿਰਲਾਕੋਦਰਵੇਸੁ॥
ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ ਫ਼ਕੀਰ ਫ਼ਕੀਰੀ (ਦੇ ਆਦਰਸ਼) ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ,
How rare is the dervish, the Saintly renunciate, who understands renunciation.
दरवेसी को जाणसी विरला को दरवेसु ॥
ਜੇਘਰਿਘਰਿਹੰਢੈਮੰਗਦਾਧਿਗੁਜੀਵਣੁਧਿਗੁਵੇਸੁ॥
(ਫ਼ਕੀਰ ਹੋ ਕੇ) ਜੇ ਘਰ ਘਰ ਮੰਗਦਾ ਫਿਰੇ, ਤਾਂ ਉਹਦੇ ਜੀਊਣ ਨੂੰ ਫਿਟਕਾਰ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦੇ (ਫ਼ਕੀਰੀ-) ਜਾਮੇ ਨੂੰ ਫਿਟਕਾਰ ਹੈ।
Cursed is the life, and cursed are the clothes, of one who wanders around, begging from door to door.
जे घरि घरि हंढै मंगदा धिगु जीवणु धिगु वेसु ॥
ਜੇਆਸਾਅੰਦੇਸਾਤਜਿਰਹੈਗੁਰਮੁਖਿਭਿਖਿਆਨਾਉ॥
ਜੇ (ਦਰਵੇਸ਼ ਹੋ ਕੇ) ਆਸਾ ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ ਤੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਰਹਿ ਕੇ ਨਾਮ ਦੀ ਭਿਖਿਆ ਮੰਗੇ,
But, if he abandons hope and anxiety, and as Gurmukh receives the Name as his charity,
जे आसा अंदेसा तजि रहै गुरमुखि भिखिआ नाउ ॥
ਤਿਸਕੇਚਰਨਪਖਾਲੀਅਹਿਨਾਨਕਹਉਬਲਿਹਾਰੈਜਾਉ॥੧॥
ਤਾਂ, ਹੇ ਨਾਨਕ! ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਸਦਕੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੇ ਚਰਨ ਧੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ॥੧॥
then Nanak washes his feet, and is a sacrifice to him. ||1||
तिस के चरन पखालीअहि नानक हउ बलिहारै जाउ ॥१॥
ਮਃ੩॥
Third Mahalaa:
मः ३ ॥
ਨਾਨਕਤਰਵਰੁਏਕੁਫਲੁਦੁਇਪੰਖੇਰੂਆਹਿ॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! (ਸੰਸਾਰ ਰੂਪ) ਰੁੱਖ (ਹੈ, ਇਸ) ਨੂੰ (ਮਾਇਆ ਦਾ ਮੋਹ ਰੂਪ) ਇਕ ਫਲ (ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ), (ਉਸ ਰੁੱਖ ਉਤੇ) ਦੋ (ਕਿਸਮ ਦੇ, ਗੁਰਮੁਖ ਤੇ ਮਨਮੁਖ) ਪੰਛੀ ਹਨ,
O Nanak, the tree has one fruit, but two birds are perched upon it.
नानक तरवरु एकु फलु दुइ पंखेरू आहि ॥
ਆਵਤਜਾਤਨਦੀਸਹੀਨਾਪਰਪੰਖੀਤਾਹਿ॥
ਉਹਨਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਖੰਭ ਨਹੀਂ ਹਨ ਤੇ ਉਹ ਆਉਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਦਿੱਸਦੇ ਨਹੀਂ, (ਭਾਵ, ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਇਹ ਜੀਵ-ਪੰਛੀ ਕਿਧਰੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਕਿਧਰ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ)
They are not seen coming or going; these birds have no wings.
आवत जात न दीसही ना पर पंखी ताहि ॥
ਬਹੁਰੰਗੀਰਸਭੋਗਿਆਸਬਦਿਰਹੈਨਿਰਬਾਣੁ॥
ਬਹੁਤੇ ਰੰਗਾਂ (ਵਿਚ ਸੁਆਦ ਲੈਣ) ਵਾਲੇ ਨੇ ਰਸਾਂ ਨੂੰ ਚੱਖਿਆ ਹੈ ਤੇ ਨਿਰ-ਚਾਹ (ਪੰਛੀ) ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ (ਲੀਨ) ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
One enjoys so many pleasures, while the other, through the Word of the Shabad, remains in Nirvaanaa.
बहु रंगी रस भोगिआ सबदि रहै निरबाणु ॥
ਹਰਿਰਸਿਫਲਿਰਾਤੇਨਾਨਕਾਕਰਮਿਸਚਾਨੀਸਾਣੁ॥੨॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਹਰੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ (ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ) ਸੱਚਾ ਟਿੱਕਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਾਮ ਦੇ ਰਸ (ਰੂਪ) ਫਲ (ਦੇ ਸੁਆਦ) ਵਿਚ ਮਸਤ ਹਨ ॥੨॥
Imbued with the subtle essence of the fruit of the Lord's Name, O Nanak, the soul bears the True Insignia of God's Grace. ||2||
हरि रसि फलि राते नानका करमि सचा नीसाणु ॥२॥
ਪਉੜੀ॥
Pauree:
पउड़ी ॥
ਆਪੇਧਰਤੀਆਪੇਹੈਰਾਹਕੁਆਪਿਜੰਮਾਇਪੀਸਾਵੈ॥
ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ ਭੁਇਂ ਹੈ ਆਪ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਵਾਹੁਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪ ਹੀ (ਅੰਨ) ਉਗਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪ ਹੀ ਪਿਹਾਉਂਦਾ ਹੈ,
He Himself is the field, and He Himself is the farmer. He Himself grows and grinds the corn.
आपे धरती आपे है राहकु आपि जंमाइ पीसावै ॥
ਆਪਿਪਕਾਵੈਆਪਿਭਾਂਡੇਦੇਇਪਰੋਸੈਆਪੇਹੀਬਹਿਖਾਵੈ॥
ਆਪੇ ਹੀ ਪਕਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪ ਹੀ ਭਾਂਡੇ ਦੇ ਕੇ ਵਰਤਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪ ਹੀ ਬਹਿ ਕੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
He Himself cooks it, He Himself puts the food in the dishes, and He Himself sits down to eat.
आपि पकावै आपि भांडे देइ परोसै आपे ही बहि खावै ॥