ਆਸਾਮਹਲਾ੩॥
Aasaa, Third Mahalaa:
आसा महला ३ ॥
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ॥
ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਅਰਥ ਵੇਖੋ
ਅਨਰਸਮਹਿਭੋਲਾਇਆਬਿਨੁਨਾਮੈਦੁਖਪਾਇ॥
ਮਨੁੱਖ ਹੋਰ ਹੋਰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੇ ਸੁਆਦਾਂ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ ਕੁਰਾਹੇ ਪਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਨਾਮ ਤੋਂ ਖੁੰਝ ਕੇ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
He wanders around, engrossed in other pleasures, but without the Naam, he suffers in pain.
अन रस महि भोलाइआ बिनु नामै दुख पाइ ॥
ਸਤਿਗੁਰੁਪੁਰਖੁਨਭੇਟਿਓਜਿਸਚੀਬੂਝਬੁਝਾਇ੧॥॥
ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਾ ਪੁਰਖ ਗੁਰੂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਜੇਹੜਾ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦੀ ਅਕਲ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ॥੧॥
He does not meet the True Guru, the Primal Being, who imparts true understanding. ||1||
सतिगुरु पुरखु न भेटिओ जि सची बूझ बुझाइ ॥१॥
ਏਮਨਮੇਰੇਬਾਵਲੇਹਰਿਰਸੁਚਖਿਸਾਦੁਪਾਇ॥
ਹੇ ਮੇਰੇ ਝੱਲੇ ਮਨ! ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਰੱਸ ਚੱਖ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਸੁਆਦ ਲੈ।
O my insane mind, drink in the sublime essence of the Lord, and savor its taste.
ए मन मेरे बावले हरि रसु चखि सादु पाइ ॥
ਅਨਰਸਿਲਾਗਾਤੂੰਫਿਰਹਿਬਿਰਥਾਜਨਮੁਗਵਾਇ੧॥॥ਰਹਾਉ॥
ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਵਿਅਰਥ ਗਵਾ ਗਵਾ ਕੇ ਹੋਰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੇ ਸੁਆਦ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਭਟਕ ਰਿਹਾ ਹੈਂ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
Attached to other pleasures, you wander around, and your life wastes away uselessly. ||1||Pause||
अन रसि लागा तूं फिरहि बिरथा जनमु गवाइ ॥१॥ रहाउ ॥
ਇਸੁਜੁਗਮਹਿਗੁਰਮੁਖਨਿਰਮਲੇਸਚਿਨਾਮਿਰਹਹਿਲਿਵਲਾਇ॥
ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਉਹੀ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿਤ੍ਰ ਜੀਵਨ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੇਹੜੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪਏ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਹਰੀ ਵਿਚ ਸੁਰਤਿ ਜੋੜ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
In this age, the Gurmukhs are pure; they remain absorbed in the love of the True Name.
इसु जुग महि गुरमुख निरमले सचि नामि रहहि लिव लाइ ॥
ਵਿਣੁਕਰਮਾਕਿਛੁਪਾਈਐਨਹੀਕਿਆਕਰਿਕਹਿਆਜਾਇ੨॥॥
ਪਰ ਕੀਹ ਆਖਿਆ ਜਾਏ? ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਬਖ਼ਸ਼ਸ਼ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ॥੨॥
Without the destiny of good karma, nothing can be obtained; what can we say or do? ||2||
विणु करमा किछु पाईऐ नही किआ करि कहिआ जाइ ॥२॥
ਆਪੁਪਛਾਣਹਿਸਬਦਿਮਰਹਿਮਨਹੁਤਜਿਵਿਕਾਰ॥
(ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉਤੇ ਬਖ਼ਸ਼ਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਉਹ) ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਪੜਤਾਲਦੇ ਹਨ, ਗੁਰ-ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਮਨ ਵਿਚੋਂ ਵਿਕਾਰ ਦੂਰ ਕਰ ਕੇ ਅਨ ਰਸਾਂ ਵਲੋਂ ਨਿਰਲੇਪ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
He understands his own self, and dies in the Word of the Shabad; he banishes corruption from his mind.
आपु पछाणहि सबदि मरहि मनहु तजि विकार ॥
ਗੁਰਸਰਣਾਈਭਜਿਪਏਬਖਸੇਬਖਸਣਹਾਰ੩॥॥
ਉਹ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਹੀ ਪਏ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਬਖ਼ਸ਼ਸ਼ਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਖ਼ਸ਼ਿੰਦ ਹਰੀ ਉਹਨਾਂ ਉਤੇ ਬਖ਼ਸ਼ਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ॥੩॥
He hurries to the Guru's Sanctuary, and is forgiven by the Forgiving Lord. ||3||
गुर सरणाई भजि पए बखसे बखसणहार ॥३॥
ਬਿਨੁਨਾਵੈਸੁਖੁਨਪਾਈਐਨਾਦੁਖੁਵਿਚਹੁਜਾਇ॥
ਹਰਿ-ਨਾਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਅੰਦਰੋਂ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
Without the Name, peace is not obtained, and pain does not depart from within.
बिनु नावै सुखु न पाईऐ ना दुखु विचहु जाइ ॥
ਇਹੁਜਗੁਮਾਇਆਮੋਹਿਵਿਆਪਿਆਦੂਜੈਭਰਮਿਭੁਲਾਇ੪॥॥
ਪਰ ਇਹ ਜਗਤ ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ (ਨਾਮ ਭੁਲ ਕੇ) ਮਾਇਆ ਦੀ ਭਟਕਣਾ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਕੁਰਾਹੇ ਪਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ॥੪॥
This world is engrossed in attachment to Maya; it has gone astray in duality and doubt. ||4||
इहु जगु माइआ मोहि विआपिआ दूजै भरमि भुलाइ ॥४॥
ਦੋਹਾਗਣੀਪਿਰਕੀਸਾਰਨਜਾਣਹੀਕਿਆਕਰਿਕਰਹਿਸੀਗਾਰੁ॥
ਛੁੱਟੜਾਂ (ਭੈੜੀਆਂ ਜੀਵ-ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ) ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀਆਂ, ਵਿਅਰਥ ਹੀ ਸਰੀਰਕ ਸਿੰਗਾਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ,
The forsaken soul-brides do not know the value of their Husband Lord; how can they decorate themselves?
दोहागणी पिर की सार न जाणही किआ करि करहि सीगारु ॥
ਅਨਦਿਨੁਸਦਾਜਲਦੀਆਫਿਰਹਿਸੇਜੈਰਵੈਨਭਤਾਰੁ੫॥॥
ਹਰ ਵੇਲੇ ਸਦਾ ਹੀ (ਅੰਦਰੇ ਅੰਦਰ) ਸੜਦੀਆਂ ਫਿਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਖਸਮ ਕਦੇ ਸੇਜ ਉਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ॥੫॥
Night and day, they continually burn, and they do not enjoy the Bed of their Husband Lord. ||5||
अनदिनु सदा जलदीआ फिरहि सेजै रवै न भतारु ॥५॥
ਸੋਹਾਗਣੀਮਹਲੁਪਾਇਆਵਿਚਹੁਆਪੁਗਵਾਇ॥
ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਜੀਵ-ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ (ਆਪਣੇ) ਅੰਦਰੋਂ ਆਪਾ-ਭਾਵ ਦੂਰ ਕਰ ਕੇ ਪ੍ਰਭੂ-ਪਤੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਥਾਂ ਲੱਭ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ,
The happy soul-brides obtain the Mansion of His Presence, eradicating their self-conceit from within.
सोहागणी महलु पाइआ विचहु आपु गवाइ ॥
ਗੁਰਸਬਦੀਸੀਗਾਰੀਆਅਪਣੇਸਹਿਲਈਆਮਿਲਾਇ੬॥॥
ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਖਸਮ-ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਲਿਆ ਹੈ ॥੬॥
They decorate themselves with the Word of the Guru's Shabad, and their Husband Lord unites them with Himself. ||6||
गुर सबदी सीगारीआ अपणे सहि लईआ मिलाइ ॥६॥
ਮਰਣਾਮਨਹੁਵਿਸਾਰਿਆਮਾਇਆਮੋਹੁਗੁਬਾਰੁ॥
ਮਾਇਆ ਦਾ ਮੋਹ ਘੁੱਪ ਹਨੇਰਾ ਹੈ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਲੋਕ ਮੌਤ ਨੂੰ ਮਨ ਤੋਂ ਭੁਲਾ ਦੇਂਦੇ ਹਨ।
He has forgotten death, in the darkness of attachment to Maya.
मरणा मनहु विसारिआ माइआ मोहु गुबारु ॥
ਮਨਮੁਖਮਰਿਮਰਿਜੰਮਹਿਭੀਮਰਹਿਜਮਦਰਿਹੋਹਿਖੁਆਰੁ੭॥॥
ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਆਤਮਕ ਮੌਤੇ ਮਰ ਕੇ ਜੰਮਣ ਮਰਨ ਦੇ ਗੇੜ ਵਿਚ ਪਏ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਮ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਖ਼ੁਆਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ॥੭॥
The self-willed manmukhs die again and again, and are reborn; they die again, and are miserable at the Gate of Death. ||7||
मनमुख मरि मरि जंमहि भी मरहि जम दरि होहि खुआरु ॥७॥
ਆਪਿਮਿਲਾਇਅਨੁਸੇਮਿਲੇਗੁਰਸਬਦਿਵੀਚਾਰਿ॥
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਆਪ ਆਪਣੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਜੋੜ ਲਿਆ ਉਹ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵੀਚਾਰ ਕਰ ਕੇ ਪ੍ਰਭੂ-ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ।
They alone are united, whom the Lord unites with Himself; they contemplate the Word of the Guru's Shabad.
आपि मिलाइअनु से मिले गुर सबदि वीचारि ॥
ਨਾਨਕਨਾਮਿਸਮਾਣੇਮੁਖਉਜਲੇਤਿਤੁਸਚੈਦਰਬਾਰਿ੮੨੨੧੫੩੭॥॥॥॥॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਜੇਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਹਰਿ-ਨਾਮ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿਚ ਸੁਰਖ਼-ਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ॥੮॥੨੨॥੧੫॥੩੭॥
O Nanak, they are absorbed in the Naam; their faces are radiant, in that True Court. ||8||22||15||37||
नानक नामि समाणे मुख उजले तितु सचै दरबारि ॥८॥२२॥१५॥३७॥
GURBANI.WORLD